ਮਨ ਮਿਲਿ ਸੰਤ ਜਨਾ ਜਸੁ ਗਾਇਓ ॥

ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਤਨੁ ਰਤਨੁ ਹਰਿ ਨੀਕੋ ਗੁਰਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦਾਨ ਦਿਵਾਇਓ।੧।ਰਹਾਉ॥

ਤਿਸੁ ਜਨ ਕਉ ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਭੁ ਦੇਵਉ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੁਨਾਇਓ ॥

ਧਨੁ ਮਾਇਆ ਸੰਪੈ ਤਿਸੁ ਦੇਵਉ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਮੀਤੁ ਮਿਲਾਇਓ ॥੧॥

ਖਿਨੁ ਕਿੰਚਿਤ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੀ ਜਗਦੀਸਰਿ ਤਬ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਧਿਆਇਓ ॥

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਹਰਿ ਭੇਟੇ ਸੁਆਮੀ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇਓ ॥੨॥੨॥

ਬੈਰਾੜੀ ਮਹਲਾ ੪, ਪੰਨਾ ੭੧੯

ਇਸ ਗੁਰ-ਵਾਕ ਦੇ ਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਗੁਰੂ ਘਰ ਦੇ ਗੁਰੂ ਵਰੋਸਾਏ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਰੂਪੀ ਗੁਰ ਦੀਖਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਗੁਰਸਿਖ ਸੰਤ ਜਨਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਰੂਪੀ ਹਰਿ ਜਸ ਵਾਲੀ ਤੱਤ ਗੁਰਮਤਿ ਕਥਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੀ ਹੁਕਮ ਹੈ । ਪਰਸਪਰ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਹਰਿ-ਜਸ-ਮਈ ਹਰਿ ਕਥਾ ਕਰਨੀ ਹੈ । ਤਾਂ ਤੇ ਹਰਿ ਕਥਾ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਗਾਵਣ ਤੇ ਪਾਠ ਉਚਾਰਨ, ਗੁਰਬਾਣੀ ਪੜ੍ਹਨ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਥਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ।

ਸੂਖ ਮਹਲ ਜਾ ਕੇ ਉਚ ਦੁਆਰੇ ॥ ਤਾ ਮਹਿ ਵਾਸਹਿ ਭਗਤ ਪਿਆਰੇ ॥੧॥

ਸਹਜ ਕਥਾ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਅਤਿ ਮੀਠੀ ॥ ਵਿਰਲੈ ਕਾਹੂ ਨੇਤ੍ਰਹੁ ਡੀਠੀ ॥੧॥ਰਹਾਉ॥

ਤਹ ਗੀਤ ਨਾਦ ਅਖਾਰੇ ਸਂਗਾ॥ ਊਹਾ ਸੰਤ ਕਰਹਿ ਹਰਿ ਰੰਗਾ ॥੨॥

ਤਹ ਮਰਣੁ ਨ ਜੀਵਣੁ ਸੋਗੁ ਨ ਹਰਖਾ ॥ ਸਾਚ ਨਾਮ ਕੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਖਾ ॥੩॥

ਗੁਹਜ ਕਥਾ ਇਹ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਣੀ ॥ ਨਾਨਕੁ ਬੋਲੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਬਾਣੀ ॥੪॥੬॥੧੨॥

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫, ਪੰਨਾ ੭੩੯

ਭਾਵ:-ਜਿਸ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਅਨੰਦ ਭਵਨ (ਸੂਖ ਮਹਲ) ਰੂਪੀ ਉਚੇ ਦਰਬਾਰ ਦੁਆਰ ਵਿਖੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਪ੍ਰਿਅ ਭਗਤ ਜਨ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਅਤਿ ਮੀਠੀ ਸਹਜ ਕਥਾ ਸਦ ਸਦਾ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਚ ਦੁਆਰ ਦਰਬਾਰੀ ਅਨੰਦ ਭਵਨ ਵਿਚ ਹੋ ਰਹੀ ਸਹਜ ਕਥਾ ਦਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਵਿਰਲੇ ਵਡਭਾਗੀ ਗੁਰਮੁਖ ਜਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੇਤ੍ਰੀ ਦੇਖਿਆ ਹੈ । ਇਸ ਨਜ਼ਾਰੇ ਦਾ ਖ਼ੁਦ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹੀ ਸਾਖੀ ਹੈ । ਇਸ ਸੱਚਖੰਡੀ ਦਰਬਾਰ ਵਿਖੇ ਪੁਜੇ ਹੋਏ ਪੁੱਗ ਖਲੋਤੇ ਭਗਤ ਜਨ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਿ ਸਾਲਾਹੀ ਹਰਿ-ਕੀਰਤਨ-ਕਥਾ ਸਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਸਹਜ ਕਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਖ ਮਹਲ ਅਨੰਦ ਭਵਨ ਵਿਖੇ ਸਦਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਧੁਰਿ ਦਰਬਾਰੀ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਭਵਨਹਾਰੀ ਸਹਜ ਕਥਾ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਗੁਰ ਜੋਤਿ ਜਾਮਿਆਂ ਵਿਖੇ ਦੇਹ ਅਵਤਾਰੀ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਨੇ ਇੰਨ ਬਿੰਨ ਧੁਰੋਂ ਲਿਆ ਕੇ ਏਥੇ ਮਾਤ ਲੋਕੀ ਗੁਰੂ ਘਰ ਵਿਖੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿਚ