ਧਾਰੀ ਗੁਰਦੀਖਿਅਤ ਸਿੱਖ ਬਣਿਆ ਓਹ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸ ਗਏ ਹਨ ।

ਹਰਿ ਕਾ ਜਸੁ ਨਿਧਿ ਲੀਆ ਲਾਭ ॥ ਪੂਰਨ ਭਏ ਮਨੋਰਥ ਸਾਭ ॥

ਦੁਖ ਨਾਠਾ ਸੁਖੁ ਘਰ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥ ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਕਮਲੁ ਬਿਗਸਾਇਆ ॥੨॥

ਨਾਮ ਰਤਨੁ ਜਿਨਿ ਪਾਇਆ ਦਾਨੁ ॥ ਤਿਸੁ ਜਨ ਹੋਏ ਸਗਲ ਨਿਧਾਨ ॥

ਸੰਤੋਖੁ ਆਇਆ ਮਨਿ ਪੂਰਾ ਪਾਇ ॥ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਮਾਗਨ ਕਾਹੇ ਜਾਇ ॥੩॥

ਹਰਿ ਕੀ ਕਥਾ ਸੁਨਤ ਪਵਿਤ ॥ ਜਿਹਵਾ ਬਕਤ ਪਾਈ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ॥

ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਜਿਸੁ ਰਿਦੈ ਵਸਾਈ ॥ ਨਾਨਕ ਤੇ ਜਨ ਊਤਮ ਭਾਈ॥੪॥੧੭॥੨੮॥

ਰਾਮਕਲੀ ਮ: ੫, ਪੰਨਾ ੮੯੧

ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰੀ ਜਸ ਰੂਪੀ ਨਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਈ, ਉਸੇ ਨੂੰ ਸਭੇ ਪਦਾਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ । ਸਭੇ ਲਾਭ ਸਭੇ ਲਾਹੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਗਏ । ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦਾ ਦੁਖ ਨੱਠ ਗਿਆ । ਸਚਾ ਪ੍ਰਮਾਤਮ ਰੂਪੀ ਆਤਮ ਸੁਖ ਉਸਦੇ ਘਟ ਵਿਖੇ ਹੀ ਆਇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਹੋਇਆ। ਗੁਰੂ ਰੂਪੀ ਸੰਤ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਹਿਰਦੇ ਰੂਪੀ ਕਮਲ ਖਿੜ ਗਿਆ। ਨਾਮ ਰਤਨ ਦਾ ਦਾਨ ਜਿਸ ਜਨ ਨੇ ਪਾ ਲਿਆ, ਸਾਰੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਸੁਖਾਂ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਪਲੇ ਆ ਪਏ। ਆਪਣੇ ਮਨ ਅੰਦਰਿ (ਘਟ ਅੰਦਰਿ) ਹੀ ਪੂਰੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਹੀ ਸੱਚਾ ਸਬਰ ਸੰਤੋਖ ਆਇਆ। ਬਸ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ । ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਮੰਗ ਮੰਗਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਰਤਨ ਨਾਮ ਅਥਵਾ ਹਰੀ ਜਸ ਰੂਪੀ ਹਰਿ ਕੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਸਾਰ ਹੀ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਹੋ ਗਏ । ਜੀਭ ਰਾਹੀਂ ਹਰੀ ਜਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਕਥਾ ਬੋਲਣ ਸਾਰ ਹੀ ਕਲਿਆਣ ਹੋ ਗਈ । ਬਸ ਉਹੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਦਰਗਾਹੇ ਪਰਵਾਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਜਸ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮ ਰੂਪ ਹਰਿ ਕਥਾ ਵਸਾ ਰਸਾ ਲਈ । ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਫੁਰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਐਸੀ ਹਰਿ ਕਥਾ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਵਸਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਮ ਅਤੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਹਨ।

ਕੋਟਿ ਜਨਮ ਕੇ ਬਿਨਸੇ ਪਾਪ ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪਤ ਨਾਹੀ ਸੰਤਾਪ ॥

ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਨ ਕਮਲ ਮਨਿ ਵਸੇ ॥ ਮਹਾ ਬਿਕਾਰ ਤਨ ਤੇ ਸਭਿ ਨਸੇ ॥੧॥

ਗੋਪਾਲ ਕੋ ਜਸੁ ਗਾਉ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥

ਅਕਥ ਕਥਾ ਸਾਚੀ ਪ੍ਰਭ ਪੂਰਨ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ॥੧॥ਰਹਾਉ॥

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੂਖ ਸਭ ਨਾਸੀ ॥ ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਜਪਿਆ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥

ਰੈਨਿ ਦਿਨਸੁ ਪ੍ਰਭ ਸੇਵ ਕਮਾਨੀ॥ ਹਰਿ ਮਿਲਣੈ ਕੀ ਏ ਨੀਸਾਨੀ ॥੨॥

ਮਿਟੇ ਜੰਜਾਲ ਹੋਏ ਪ੍ਰਭ ਦਇਆਲ ॥ ਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਨਿਹਾਲ ॥

ਪਰਾ ਪੂਰਬਲਾ ਕਰਮੁ ਬਣਿ ਆਇਆ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਨਿਤ ਰਸਨਾ ਗਾਇਆ॥੩॥