ਲੱਤ ਬਲੱਤੀ, ਗੁੱਤ ਬਗੁੱਤੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੱਥ ਫੜਦਾ,

ਵੇਖੋ ਕੇਹੀ ਕਿਆਮਤ ਆਈ ਆਇਆ ਪਰ ਦੱਜਾਲਾ।

ਕਪੂਰੀ ਰੇਵੜੀ ਕਿਉਂ ਕਰ ਲੜੇ ਪਤਾਸੇ ਨਾਲ।

83.

ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਬਿਰਹੋਂ ਸਿਤਾਈ ਨੂੰ।

ਇਸ਼ਕ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਹੈ ਹੈ ਕੂਕੇਂ,

ਤੂੰ ਕੀ ਜਾਣੇ ਪੀੜ ਪਰਾਈ ਨੂੰ ।

ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਬਿਰਹੇ ਸਿਤਾਈ ਨੂੰ।

ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ਼ਕ ਵਿਹਾਜਿਆ ਲੋੜੇ,

ਸਿਰ ਦੇਵੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਈਂ ਨੂੰ,

ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਬਿਰਹੋਂ ਸਿਤਾਈ ਨੂੰ।

ਅਮਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲੰਘ ਲੰਘ ਗਈਆਂ,

ਸਾਡੀਆਂ ਲੱਜਾਂ ਮਾਹੀ ਨੂੰ।

ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਬਿਰਹੇਂ ਸਿਤਾਈ ਨੂੰ।

ਗਮ ਦੇ ਵਹਿਣ ਸਿਤਮਾ ਦੀਆਂ ਕਾਂਗਾਂ,

ਕਿਸੇ ਕਅਰ' ਕੱਪੜ ਵਿਚ ਪਾਈ ਨੂੰ।

ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਬਿਰਹੈਂ ਸਿਤਾਈ ਨੂੰ।

ਮਾਂ ਪਿਓ ਛੱਡ ਸਈਆਂ ਮੈਂ ਭੁੱਲੀਆਂ,

ਬਲਿਹਾਰੀ ਰਾਮ ਦੁਹਾਈ ਨੂੰ।

ਕਦੀ ਆ ਮਿਲ ਬਿਰਹੋਂ ਸਿਤਾਈ ਨੂੰ।

84.

ਕਦੀ ਮੋੜ ਮੁਹਾਰਾ ਢੋਲਿਆ।

ਤੇਰੀਆਂ ਵਾਟਾਂ ਤੋਂ ਸਿਰ ਘੋਲਿਆ।

ਮੈਂ ਨ੍ਹਾਤੀ ਧੋਤੀ ਰਹਿ ਗਈ, ਕੋਈ ਗੰਢ ਸੱਜਨ ਦਿਲ ਬਹਿ ਗਈ,

ਕੋਈ ਸੁਖਨ ਅਵੱਲਾ ਬੋਲਿਆ, ਕਦੀ ਮੋੜ ਮੁਹਾਰਾਂ ਢੋਲਿਆ।

ਬੁਲ੍ਹਾ ਸ਼ਹੁ ਕਦੀ ਘਰ ਆਵਸੀ ਮੇਰੀ ਬਲਦੀ ਭਾ' ਬੁਝਾਵਸੀ,

ਜੀਹਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੇ ਮੂਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਕਦੀ ਮੋੜ ਮੁਹਾਰਾਂ ਢੋਲਿਆ।

85.

ਕਦੀ ਆਪਣੀ ਆਖ ਬੁਲਾਉਗੇ।

ਮੈਂ ਬੇਗੁਣ ਕਿਆ ਗੁਣ ਕੀਆ ਹੈ, ਤਨ ਪੀਆ ਹੈ ਮਨ ਪੀਆ ਹੈ,

ਉਹ ਪੀਆ ਸੁ ਮੇਰਾ ਜੀਆ ਹੈ, ਪੀਆ ਪੀਆ ਸੇ ਰਲ ਮਿਲ ਜਾਉਗੇ।

ਕਦੀ ਆਪਣੀ ਆਖ ਬੁਲਾਉਗੇ।

ਝੂਠਾ, ਜ਼ੁਲਮ, ਬੇਹ, ਡੂੰਘਾਈ, ' ਬੋਲ, ਅੱਗ।