ਕਾਫ਼ੀਆਂ

                    [ਅਲਫ਼]

1.

          ਅਲਫ਼ ਅੱਲਾ ਨਾਲ ਰੱਤਾ ਦਿਲ ਮੇਰਾ,

ਮੈਨੂੰ 'ਬੇ' ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਕਾਈ।

'ਬੇ' ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਆਵੇ,

ਲੱਜ਼ਤਾ ਅਲਫ ਦੀ ਆਈ।

'ਐਨ' ਤੇ 'ਗੈਨ' ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਜਾਣਾ,

ਗੱਲ ਅਲਫ਼ ਸਮਝਾਈ।

ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਕੋਲਾ ਅਲਫ਼ ਦੇ ਪੂਰੇ,

ਜਿਹੜੇ ਦਿਲ ਦੀ ਕਰਨ ਸਫ਼ਾਈ।

2.

ਅਬ ਕਿਉਂ ਸਾਜਨ ਚਿਰ ਲਾਇਓ ਰੇ?

ਐਸੀ ਆਈ ਮਨ ਮੇਂ ਕਾਈ,

ਦੁਖ ਸੁਖ ਸਭ ਵੰਜਾਇਓ ਰੋ,

ਹਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਕੇ ਆਗ ਲਗਾਉਂ,

ਘਟ ਉੱਪਰ ਢਾਂਡ ਮਚਾਇਓ ਰੇ,

ਅਬ ਕਿਉਂ ਸਾਜਨ ਚਿਰ ਲਾਇਓ ਰੇ?

ਸੁਣ ਕੇ ਗਿਆਨ ਕੀ ਐਸੀ ਬਾਤਾਂ,

ਨਾਮ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਭੀ ਅਣਘਾਤਾਂ,

ਕੋਇਲ ਵਾਂਗੂੰ ਕੂਕਾਂ ਆਤਾਂ,

ਤੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਤਰਸ ਨਾ ਆਇਓ ਰੇ,

ਅਬ ਕਿਉਂ ਸਾਜਨ ਚਿਰ ਲਾਇਓ ਰੇ?

ਗਲ ਮਿਰਗਾਨੀ ਸੀਸ ਖਪਰੀਆ,

ਭੀਖ ਮੰਗਣ ਨੂੰ ਰੋ ਰੋ ਫਿਰਿਆ,

ਜੋਗਨ ਨਾਮ ਭਿਆ ਲਿਟ ਧਰਿਆ,

ਅੰਗ ਬਿਭੂਤ ਰਮਾਇਓ ਰੇ,

ਅਬ ਕਿਉਂ ਸਾਜਨ ਚਿਰ ਲਾਇਓ ਰੇ?

ਸਵਾਦ, ਬਚਨ, ਗੱਲਾਂ, ਦੁਹਾਈ, ਮਿਰਗਸ਼ਾਲਾ, 'ਸਵਾਹ।