ਅੱਗੇ ਚਰਖਾ ਪਿੱਛੇ ਪੀਹੜਾ, ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਤੰਦ ਤਰੁੱਟੀ।
ਭੈਣਾਂ ਮੇਂ ਕੱਤਦੀ ਕੱਤਦੀ ਹੁੱਟੀ।
ਦਾਜ ਜਵਾਹਰ ਅਸਾਂ ਕੀ ਕਰਨਾ, ਜਿਸ ਪਰੇਮ ਕਟਵਾਈ ਮੁੱਠੀ।
ਓਹ ਚੋਰ ਮੇਰਾ ਪਕੜ ਮੰਗਾਓ ਜਿਸ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਕੁੱਠੀ।
ਭੈਣਾਂ ਮੈਂ ਕੱਰਦੀ ਕੱਤਦੀ ਹੁੱਟੀ।
ਭਲਾ ਹੋਇਆ ਮੇਰਾ ਚਰਖਾ ਟੁੱਟਾ, ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਅਜ਼ਾਬ ਛੁੱਟੀ।
ਬੁਲ੍ਹਾ ਸੌਹ ਨੇ ਨਾਚ ਨਚਾਏ, ਓਥੇ ਧੁੰਮ ਪਈ ਕੜ-ਕੁੱਟੀ।
ਭੈਣਾਂ ਮੈਂ ਕੱਤਦੀ ਕੱਤਦੀ ਹੁੱਟੀ।
32.
ਭਾਵੇਂ ਜਾਣ ਨਾ ਜਾਣ ਵੇ ਵਿਹੜੇ ਆ ਵੜ ਮੇਰੇ ।
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੁਰਬਾਨ ਵੇ ਵਿਹੜੇ ਆ ਵੜ ਮੇਰੇ।
ਤੇਰੇ ਜਿਹਾ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਨਾ ਕੋਈ, ਢੂੰਡਾਂ ਜੰਗਲ ਬੇਲਾ ਰੋਹੀ,
ਢੂੰਡਾਂ ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਜਹਾਨ ਵੇ, ਵਿਹੜੇ ਆ ਵੜ ਮੇਰੇ ।
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਾਣੇ ਚਾਕ ਮਹੀਂ ਦਾ, ਰਾਂਝਾ ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕਹੀਦਾ,
ਸਾਡਾ ਤਾਂ ਦੀਨ ਈਮਾਨ ਵੇ ਵਿਹੜੇ ਆ ਤ ਮੇਰੇ।
ਮਾਪੇ ਛੇੜ ਲੱਗੀ ਲੜ ਤੇਰੇ, ਸਾਹ ਅਨਾਇਤ ਸਾਈਂ ਮੇਰੇ।
ਲਾਈਆਂ ਦੀ ਲੱਜਾ ਪਾਲ ਵੇ, ਵਿਹੜੇ ਆ ਵੜ ਮੇਰੇ।
(ਸਫਾ 69 ਦੇ ਫੁੱਟਨੇਟ ਦੀ ਬਾਕੀ)
ਮੈਂ ਵਿਚ ਦੁੱਘੜ ਫੁੱਟੀ।
ਸੈ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਪਿੱਛੋਂ ਛੱਲੀ ਲਾਹੀ,
ਕਾਗ ਮਰੇਂਦਾ ਬੁੱਟੀ।
ਭੌਦਾ ਭੌਂਦਾ ਊਰਾ ਡਿੱਗਾ,
ਛਿੱਬ ਉਲਝੀ ਚੰਦ ਟੁੱਟੀ।
ਆਸ਼ਕ ਬੱਕਰੀ ਮਸ਼ੂਕ ਕਸਾਈ,
ਮੈਂ ਮੈਂ ਕਰਦੀ ਕੁੱਠੀ।
ਭਲਾ ਹੋਇਆ ਮੇਰਾ ਚਰਖਾ ਟੁੱਟਾ,
ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਅਜ਼ਾਬੋਂ ਛੁੱਟੀ।
ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਸੋਹ ਨੇ ਨਾਚ ਨਚਾਏ,
ਚੋਰੀ ਉਹੀ ਪਕੜ ਮੰਗਾਇਓ,
ਜਿਸ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਘੁੱਟੀ।
ਉੱਥੇ ਧੁੰਮ ਪਈ ਕੜਕੁੱਟੀ।
ਟੁੱਟੀ, ਥੱਕ ਗਈ, ਢੋਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਡਗੇ ਦੀ ਚੈਟ, ' ਯਕੀਨ, ਮਾਲਿਕ, ' ਸ਼ਰਮ।
