ਨੇ ਲੜਕੇ ਅਤੇ ਲੜਕੀ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੰਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਉ। ਅਸੀਂ ਸਿੱਖ ਬਣ ਕੇ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣਾ ਹੈ ਤੇ ਸਿੱਖੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਰਨਾ ਹੈ"। ਉਪਰੰਤ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕਾ ਕੇ ਖਾਲਸਾ ਪੰਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬੀਬੀ ਦਾ ਨਾਂ 'ਸਾਰੰਗਤ ਕੌਰ' ਰੱਖਿਆ।

ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਨਲੂਆ ਬਹੁਤ ਹੀ ਰਹਿਤਵਾਨ ਸਿੱਖ ਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉੱਚੇ-ਸੁੱਚੇ ਚਾਲਚਲਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ। ਅਗਰ ਕੋਈ ਨਲੂਏ ਦੇ ਆਚਰਨ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਬੀਬੀ ਬਾਨੋ ਦੀ ਸਾਖੀ ਜ਼ਰੂਰ ਪੜ੍ਹੇ। ਇਹ ਬਾਨੋ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਮੁਗਲ ਮੁਟਿਆਰ ਸੀ। ਸਰਦਾਰ ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਜੀ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਜਮਰੌਦ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਫ਼ੌਜ ਸਮੇਤ ਇੱਕ ਟੈਂਟ ਵਿੱਚ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਸਨ। ਇਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਜਾਗੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਮੇਰੇ ਬਹਾਦਰ ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਜੈਸਾ ਯੋਧਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਉੱਚਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਇਹ ਪੁੱਛਦੀ ਪੁੱਛਦੀ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾ ਪਹੁੰਚੀ ਜਿੱਥੇ ਨਲੂਏ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸੀ। ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਸੈਨਿਕ ਨੇ ਬਾਨੋ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਹੈ"? ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਹੈ"। ਸੈਨਿਕ ਨੇ ਸਰਦਾਰ ਨਲੂਏ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਬੀਬੀ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਸਰਦਾਰ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇੰਞ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ ਤੇ ਉਹ ਕਨਾਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ। ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇਸ ਤੋਂ ਨਾਂ ਪਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ। ਅੱਗੋਂ ਬਾਨੋ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਰਦਾਰ ਜੀ! ਹਰ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਭਾ ਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬੜੇ ਦਲੇਰ, ਬਹਾਦਰ ਅਤੇ ਹੋਣਹਾਰ ਯੋਧੇ ਹੋਂ। ਮੈਂ ਅਜੇ ਅਣਵਿਆਹੀ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਦਿਲੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ"। ਸਰਦਾਰ ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਭਾਂਪ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਆਖਿਆ, "ਪੁੱਤਰੀ! ਖੁਦਾ ਤੇਰੀ ਦਿਲੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ। ਉਸ ਅੱਗੇ ਅਰਜ਼ ਕਰਿਆ ਕਰ"। ਬਾਨੋ ਫਿਰ ਬੋਲੀ, "ਸਰਦਾਰ ਜੀ! ਮੈਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹੀਂ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ"। ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਨਲੂਆ ਸਾਹਿਬ ਕਹਿੰਦੇ, "ਪੁੱਤਰੀ ਮੈਂ ਤਾਂ ਵਿਆਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਧੀਆਂ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦਾ ਸਿੱਖ ਹਾਂ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਬਲਾਤਕਾਰ ਲਈ। ਜੋ ਤੂੰ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ ਉਹ ਉੱਕਾ ਹੀ ਅਸੰਭਵ