'ਜਾਹਿ ਓਇ ਡਲਿਆ! ਮੁਲਖ ਬਾਦਸਾਹੀ ਰਹੂਗਾ, ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਂਗਾ!'

ਇਤਨੇ ਰਾਮਾ ਸਿੰਘ ਤੇ ਤਲੋਕਾ ਸਿੰਘ ਹਥ ਬੰਨ ਬੇਨਤੀ ਕਰੀ: 'ਜੀ ਸਚੇ ਪਾਤਿਸਾਹਿ ਸਾਨੂੰ ਹੁਕਮ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਨਾਲ ਚਲਾਂਗੇ ਦਖਣ ਨੂੰ।'

ਬਚਨ ਹੋਇਆ: 'ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਤੇ ਤਲੋਕਾ ਸਿੰਘ। ਥੁਆਨੂੰ ਇਥੇ ਦਾ ਹੀ ਰਾਜ ਬਖਸਿਆ ਹੈ।’

ਇਤਨੇ ਰਾਤ ਪੈ ਗਈ। ਡਲਾ ਮਲਾ ਦਰਬਾਰੀ ਘਰਬਾਰੀ ਭਜ ਗਏ। ਸਵੇਰ ਹੋਈ ਤਾਂ ਬਚਨੁ ਹੋਇਆ: 'ਏਥੇ ਦਰਬਾਰੀ ਘਰਬਾਰੀ ਡੱਲਾ ਮੱਲਾ ਭੀ ਹੈ ?

ਇਕ ਮਲੰਗ ਫਕੀਰ ਥੀ ਸੰਗਤ ਸੇਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਹਿਆ: 'ਨਾ ਦਰਬਾਰੀ ਨਾਂ ਘਰਬਾਰੀ, ਨਾਂ ਡਲਾ ਨ ਮਲਾ, ਸਾਡਾ ਏਕ ਅੱਲਾ ਹੂ ਅਲਾਹ।'

ਇਤਨੇ ਦੌਲਤ ਰਾਮ ਖੇਸ ਲੈ ਕਰਿ ਆਣ ਹਜੂਰ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ। ਤਾਂ ਬਚਨੁ ਹੋਇਆ: 'ਦੌਲਤ ਰਾਮ! ਜਿਨਾ ਦੇ ਖੇਸ ਭਿਨਾ ਦੇਸ। ਜਾਓ! ਪੰਜ ਪੀੜੀਆਂ ਤੇਰਾ ਰਾਜੁ ਹੋਵੈਗਾ। ਛੀਵੀ ਪੀੜੀ ਮੇਰਾ ਖਾਲਸਾ ਹੋਵੈਗਾ।'

ਫੇਰ ਬਚਨੁ ਹੋਇਆ ਸਿਖਾਂ ਨੂੰ: 'ਜਾਓ! ਖਾਲਸਾ ਜੀ ਸੌਦਾ ਲੈ ਆਓ! ਕੜਾਹ ਪ੍ਰਸਾਦ ਦੀ ਸਮਗ੍ਰੀ ਦਾ। ਸਵਾ ਪੰਜ ਰੁਪਏ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਚਾਰ ਆਨੇ ਸਾਹੂਕਾਰ ਨੂੰ ਬਡਿਆਈ ਦੇਂਦੇ ਆਵੇ! ਸਿਖਾਂ ਕਹਿਆ: 'ਜੀ! ਲੈ ਆਂਵਦੇ ਹਾਂ।'

ਜਾਇ ਸਾਹੂਕਾਰ ਨੂੰ ਕਹਿਆ: 'ਸਾਹੂਕਾਰ! ਸਾਨੂੰ ਕੜਾਹ ਪ੍ਰਸਾਦ ਦੀ ਸਮਗ੍ਰੀ ਦਾ ਸੱਦਾ ਪਾਇ ਦੇਹਿ! ਚਾਰ ਆਨੇ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਰਖ ਲੈ।'

ਓਸਨੇ ਕਹਿਆ: 'ਜੀ ਮੈਂ ਪਾਇ ਦਿਨਾ ਹਾਂ'। ਚੌਹਾਂ ਦਾ ਪਾਇ ਦਿਤਾ। ਕਹਿਆ: 'ਜੀ ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਪੰਜਾਂ ਰੁਪਈਆਂ ਦਾ ਸੌਦਾ ਪਾਇ ਦਿਤਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਆਨੇ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਰਖ ਲਏ ਹੈਨ!'

ਸਿਖ ਲੈਕੇ ਹਜੂਰ ਆਏ। ਬਚਨ ਹੋਇਆ: 'ਸਿਖੋ' ਕੈ ਰੁਪਏ ਦਾ ਸੌਦਾ ਆਂਦਾ ਹੈ!'

ਸਿਖ ਕਹਿਆ: 'ਜੀ ਪੂਰੇ ਪੰਜਾ ਰੁਪਈਆਂ ਦਾ ਸੌਦਾ ਆਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ