ਆਨੇ ਸਾਹੂਕਾਰ ਨੂੰ ਬਡਿਆਈ ਦੇ ਦੇ ਆਏ ਹਾਂ!”

ਤਾਂ ਬਚਨ ਹੋਇਆ: 'ਚੌਹਾਂ ਕਾ ਕਿਉ ਆਂਦਾ ਹੈ ? ਬੁਲਾਵੋ ਸਾਹੂਕਾਰ ਨੂੰ!' ਬੁਲਾਇਆ, ਆਣ ਹਜੂਰ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਪੁਛਿਆ: 'ਸਾਹੁਕਾਰ! ਤੋਂ

ਕੈ ਰੁਪੈਆਂ ਦਾ ਸੌਦਾ ਦਿਤਾ ਹੈ ?' ਸਾਹੂਕਾਰ ਕਹਿਆ, 'ਜੀ ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਪੰਜਾਂ ਰੁਪੈਆਂ ਦਾ ਸੌਦਾ ਦਿਤਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਆਨੇ ਆਪਣੀ ਬਡਿਆਈ ਦੇ ਰਖ ਲਏ ਹੈਨ।'

ਤਾਂ ਬਚਨ ਹੋਇਆ: 'ਚਹੁੰ ਕਾ ਕ੍ਯੋਂ ਦਿਤਾ ਹੈ ?

ਸਾਹੂਕਾਰ ਹੱਥ ਜੋੜਕੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਢਹਿ ਪਇਆ। ਤਨਖਾਹ ਲਾਈ ਗਿਆਰਾਂ ਗੁਣੀ, ਸਿਖ ਬਣਾਇਆ, ਕੜਾਹੁ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਬਣਾਇ ਕੇ ਸਿਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਤੀ: 'ਪੰਜਾਬ ਧਰਤੀ ਕੋ ਜਾਓ! ਅਪਣੇ ਬਾਲ ਬਚੇ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾਂ, ਸਿਖੀ ਮੈ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣਾਂ।'

ਸਚੇ ਪਾਤਿਸਾਹਿ ਦਖਣ ਕੋ ਸਿਧਾਰੇ। ਕਤਕ ਕੇ ਪਿਛਲੇ ਪਖ ਕੀ ਪੰਚਮੀ ਨੂੰ। ਬੋਲੋ ਭਾਈ ਜੀ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ। ਸਾਖੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ; ਸਤਿ ਕਰ ਮੰਨਣਾਂ*। ਜੋ ਪੜੇ ਸੁਣੇਗਾ, ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੈ ਸੋ ਗੁਰੂ ਜੀ ਸਹਾਇਤਾ

* ਪੋਥੀ ਦੀਆਂ ਸਾਖੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਸਾਖੀ ਵਿਚ ਬੀ ਇਹ ਪਦ ਨਹੀਂ ਆਏ। ਇਨਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਸਾਖੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦਾ ਅਸਲ ਪੇਥੀ ਦੇ ਲੇਖਕ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣਾ ਗੁੱਝਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ।