ਚੰਗੇ ਤੇਉਰ ਪੱਚੀ ਪੱਚੀ ਰੁਪਏ ਮੱਥਾ ਟੇਕੇ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸੀ ਹੋਏ। ਫੇਰ ਭੀ ਕਈ ਬਾਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਕੀਤਾ। ਦਾਣੇ ਪਠੇ ਕੀ ਬਹੁਤ ਟਹਿਲ ਕੀਤੀ। ਰਸਤ ਭੀ ਕਈ ਬਾਰੀ ਲੰਗਰ ਪਾਇ ਦਿਆ ਕਰੇ*॥੭੮॥

79. ਵੈਸਾਖੀ ਦਾ ਮੇਲਾ, ਸਿਖ ਸਿਖਣੀਆਂ ਦੇ

ਬੈਸਾਖੀ ਕਾ ਮੇਲਾ ਵਡਾ ਭਾਰੀ ਲਗਾ ਹੈਸੀ। ਸਿਖ ਸਿਖਣੀਆਂ ਬਹੁਤ ਕਠੇ ਹੋਏ ਹੈਸਨ। ਕੋਈ ਵਾਰਾ ਪਾਰਿ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਉਂਦਾ ਮੇਲੇ ਕਾ। ਕੋਈ ਕੁਹੁ ਭਾਵਨੀ ਵਾਲਾ, ਕੋਈ ਕੁਹੁ ਭਾਵਨੀ ਵਾਲਾ। ਕੋਈ ਮੇਲੇ ਕੇ ਤਮਾਸਗੀਰ; ਬਹੁਤੇ ਕਠੇ ਹੋਏ, ਬਡੀ ਭੀੜ ਹੋਈ ਹੈਸੀ। ਅਰਦਾਸੀਏ ਬਚਨ ਕੀਤਾ: 'ਜੀ ਸਚੇ ਪਾਤਿਸਾਹਿ! ਬਡੇ ਸਿਖ ਸਿਖਣੀਆਂ ਦਰਸਨ ਨੂੰ ਆਏ ਹੈਨ ਜੀ!' ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ: 'ਭਾਈ ਪਿਆਰੇ! ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਿਖ ਕੇਈ ਵਿਰਲੇ ਹੈਨਿ। ਕੇਈ ਸਿਖਣੀਆਂ ਦੇ ਸਿਖ ਹੈਨ, ਕੇਈ ਸਿਖਣੀਆਂ ਸਿਖਾਂ ਦੀਆਂ ਹੈਨ। ਕੇਈ ਤਮਾਸਗੀਰ ਹੈਨ। ਸਿਦਕ ਦੇ ਸਿਖ ਕੋਈ ਵਿਰਲੇ ਹੈਨਿ। ' ਇਕ ਸਿਖ ਨੂੰ ਸਦਿਆ, ਬਚਨ ਕੀਤਾ, 'ਤੇਰੀ ਸਿਖਣੀ ਕਿਥੇ ਹੈ?"

ਓਹ ਕਹਿੰਦਾ: 'ਜੀ ਮੇਰੀ ਸਿਖਣੀ ਅਹੁ ਖੜੀ ਹੈ। '

ਇਕ ਸਿਖਣੀ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ, ਬਚਨ ਕੀਤਾ: 'ਸਿਖਣੀਏ! ਤੇਰਾ ਸਿਖੁ ਕਿਥੇ ਹੈ?

ਓਨ ਆਖਿਆ: 'ਜੀ ਮੇਰਾ ਸਿਖ ਓਹ ਬੈਠਾ ਹੈ।'

ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ; ‘ਭਾਈ ਅਰਦਾਸੀਆ! ਦੇਖਿਆ, ਗੁਰੂ ਕੇ ਸਿਖ ਕੇਈ ਬਿਰਲੇ ਹੈਨ।'

ਫੇਰ ਇਕ ਸਿਖ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸਦਿਆ, ਬਚਨ ਕੀਤਾ: 'ਸਿਖਾ, ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਸਨਬੰਧੀ ਭੀ ਹੈ?”

* ਸੂ: ਪ੍ਰ: ਨੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਤਲਵੰਡੀ ਪਧਾਰਨ ਦੀ ਸਾਖੀ ਐਨ ੧ ਦੇ ਅੰਸੂ ੧੯. ੨੦ ਵਿਚ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਉਪਰ ਦਿੱਤੀ ਸਾਖੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸੰਗ ਬੀ ਦਿਤਾ ਹੈ ਜੋ ਡਲੇ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਬੰਦੂਕ ਦੀ ਗੋਲੀ ਸਾਹਮਣੇ ਪਰਖਣ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਤੇ ਇਥੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ।