ਪਰਲੋਕ ਕਾ ਭੀ। ਤੈਥੋਂ ਭੁੱਲਿਆਂ ਠੋੜ ਨ ਠਾਉਂ। ਇਹ ਮਤ ਭੀ ਤੇਰੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਂਦੀ ਹੈ।'

ਗੁਰੂ ਜੀ ਬਚਨ ਕੀਤਾ: `ਦੇਖ ਭਾਈ ਅਰਦਾਸੀਆ! ਇਕ ਸਿਖ ਗੁਰੂ ਕੇ ਭਰੋਸੇ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਜਿਤਨੇ ਸਿਖ ਸਿਖਣੀਆਂ ਸਭੇ ਤਮਾਸਗੀਰ ਹੈਨ। ਸਾਧ ਕੋਈ ਏਕੁ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੁੱਧ ਭੂੰਮ ਮੈ ਸਭੇ ਚੜਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹੈਨ, ਪਰ ਸੂਰਮਾ ਕੋਈ ਸਸਤ੍ਰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੋਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਉ ਉਤੇ ਪੂਰ ਚੜਦਾ ਹੈ, ਮਲਾਹੁ ਪਾਰ ਕਰਨੇ ਵਾਲਾ ਏਕ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।'

ਅਰਦਾਸੀਏ ਮਥਾ ਟੇਕਿਆ, ਕਹਿਆ, ਜੀ, ਤੂੰ ਸਭਨਾ ਘਟਾਂ ਕੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਅੰਤਰ ਜਾਮੀ ਹੈਂ ਜੀ, ਤੇਰੇ ਤੇ ਕੀ ਕੋਈ ਛਪਾਉ ਕਰੇ ॥੭੯॥

80. ਮਹੱਲਾ ਚੜਿਆ

ਫੇਰ ਅਗਲੇ ਦਿਹੁ ਮਹਲੇ ਚੜੇ। ਅਸਵਾਰ ਪੈਦਲ ਕੱਠੇ। ਨਿਸਾਨ ਸਾਥ, ਸਬਦ ਕੀ ਚੌਕੀ ਹੋਂਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਸੁਮਾਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਅਗਾੜੀ ਪਛਾੜੀ ਕਾ। ਇਸੀ ਤਰਾਂ ਸੋਦਰ ਆਨਿ ਪੜਿਆ। ਆਪ ਉਚੇ ਦਮਦਮੇ ਬੈਠਕੇ ਦੀਦਾਰ ਦੇਂਦੇ ਹੈਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਜੈਸੀ ਭਾਵਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਸਕੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹੈਨ॥੮੦॥

81. ਇਕ ਪੁਤ ਮੰਗਦੀ ਨੂੰ ਸੱਤ

ਗੁਰੂ ਜੀ ਸਿਕਾਰ ਚੜੇ। ਇਕ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਸਦ ਕੀਤਾ:-

ਵੈਨੁ ਕਰੇਂਦੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਅੱਗੇ।

1. ਸਰ ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਲਿਖਤੀ ਨੁਸਖੇ ਵਿਚ ਏਥੇ ਕਿਦ ਸਤਰ ਵੱਧ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਹੈ:- 'ਤੀਰਥ ਜਾਤ੍ਰਾ ਮੇਂ ਅਨੇਕ ਲੋਕ ਕਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।'

2. ਕਵੀ ਸੰਤੋਖ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਸਾਖੀ ਇਸ ਪੇਥੀ ਦੇ ਉਲਥੇ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਵਿਚ ਐਨ ੧ ਦੇ ਇਸ ਟਿਕਾਣੇ ਨਹੀਂ ਦਿਤੀ। ਇਸ ਸਾਖੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਮਿਲਦੀ ਜੁਲਦੀ ਸਾਖੀ ਸੌ ਸਾਖੀ ਵਿਚ ਦੀ ੩੫ਵੀਂ ਸਾਖੀ ਕਵੀ ਜੀ ਪਿਛੇ ਰੁੱਤ ੩ ਅੰਸੂ ੪੪ ਵਿਚ ਦੇ ਆਏ ਹਨ।