ਜੈਮਲ ਰਾਜਿਆ ਕੰਤਾ ਮੇਰਿਆ

ਦੂਲੋ ਤਾਂ ਰੱਖੀਂ ਇਹਦਾ ਨਾਂ

ਤਿੰਨ ਚਰਾਗ਼ ਉਹਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਜਗਦੇ

ਚੌਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਜਗਦੇ

ਚਾਨਣ ਹੋਇਆ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ।

ਇਕ ਸਲਾਮਾ, ਮੇਰੀਆਂ ਦੋਏ ਸਲਾਮਾਂ

ਜੈਮਲ ਰਾਜਿਆ, ਕੰਤਾ ਮੇਰਿਆ

ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਹਿਲੀ ਵਾੜ।

ਇਕ ਸਲਾਮਾ ਮੇਰੀਆਂ ਦੇਏ ਸਲਾਮਾਂ

ਮਾਏ ਮੇਰੀਏ

ਪੋਤਰੇ ਨੂੰ ਮਹਿਲੀ ਵਾੜ

ਮੇਰੀ ਨਾ ਨੂੰਹ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਨਾ ਵਹੁਟੀ

ਬੱਚਾ ਮੇਰਿਆ,

ਬਾਰੀ, ਵਰ੍ਹੀ ਕਿੱਥੋਂ ਨਾਰ ?

 

ਇਕ ਸਲਾਮਾਂ, ਮੇਰੀਆਂ ਦੋਏ ਸਲਾਮਾਂ

ਗੁਰੂ ਗੋਰਖਾ

ਪੁੱਠੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੀਆਂ ਪਾ

ਕਪਲਾ ਤੇ ਗਊ ਦਾ ਗੋਹਾ ਮੰਗਾਇਆ

ਨੀ ਰਾਜੇ ਦੀਏ ਮਾਏ ਤੇਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣੀ ਔਲਾਦ

ਸੁੱਤਾ ਤੇ ਜੈਮਲ ਰਾਜਾ ਸੌਂ ਗਿਆ

ਰਹੀ ਨਾ ਮਾਂ ਦੀ ਔਲਾਦ

 

ਗੁੱਗਾ ਮਹਿਲੀ ਆ ਵੜਿਆ

 

ਫਟ ਜਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਗੋਪੀ ਨੇ ਤੱਕਿਆ

ਸਿਲੀਅਰ ਖੇਲੋ ਦੂਲੋ ਨਾਲ

ਸਿਲੀਅਰ ਮੰਗੀ ਦੂਲੋ ਨਾਲ

ਅਰਜਨ ਵੀ ਜਾਏ ਉੱਥੇ ਸੁਰਜਨ ਵੀ ਜਾਏ

ਚੰਜੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਹੇ, ਗੋਪੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਕਹੇ

ਜੋੜੀਂ ਨਾ ਰਾਜਾ ਇਹ ਜੋੜ

ਜੋੜੀ ਨਾ ਰਾਣੀ ਇਹ ਜੋੜ।

 

ਇਕ ਸਲਾਮਾਂ, ਮੇਰੀਆਂ ਦੋਏ ਸਲਾਮਾਂ

ਮਾਤਾ ਮੇਰੀਏ