ਚਾਰ ਘੋੜੇ

ਦੋ ਅਸਵਾਰ

ਬੱਘੀ ਚੱਲੇ

ਮਾਰੋ ਮਾਰ

(ਸੁਹਾਗਾ)

ਜਾਂ

ਅੰਨ੍ਹਾ ਝੋਟਾ

ਵੱਟਾਂ ਢਾਉਂਦਾ ਜਾਂਦੇ

(ਸੁਹਾਗਾ)

ਇੱਕ ਕਾਨ੍ਹੀ

ਚਾਰ ਘੋੜੇ

ਦੋ ਸਵਾਰ

ਜਿੱਧਰ ਨੂੰ ਉਹ ਜਾਂਦੇ

ਕਰਦੇ ਮਾਰੋ ਮਾਰ

(ਸੁਹਾਗਾ, ਬਲਦ, ਜੱਟ)

ਅਤੇ

ਬਾਹਰੋਂ ਆਇਆ ਕਰਮੂ

ਆਣ ਬਨਾਏ ਕੰਨ

ਕਰਮੂ ਟੁਰਦਾ ਵੀਂਹੀਂ ਟੰਗੀ

ਛੇ ਮੂੰਹ ਬਾਰਾਂ ਕੰਨ

(ਸੁਹਾਗਾ)

ਬਲਦਾਂ ਨੂੰ ਹੱਕਣ ਲਈ ਪੁਰਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰਾਣੀ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਬੁਝਾਰਤਾ ਹੈ—

ਆਪ ਕਾਠ ਦੀ

ਮੂੰਹ ਲੋਹੇ ਦਾ

ਗੁੱਤ ਚੰਮ ਦੀ

ਦੋ ਖਸਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ

ਕਰਤੂਤ ਦੇਖੋ ਨਾਰ ਦੀ

ਜਾਂ

ਆਟ ਕਾਠ ਮੂੰਹ ਚੰਮ ਦਾ

ਦੋ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ

ਵੇਖੋ ਤਮਾਸ਼ਾ ਰੰਨ ਦਾ