ਦੋਹੇ

293

ਪਲਾਹ ਦਿਆ ਪੱਤਿਆ

ਕੇਸੂ ਤੇਰੇ ਫੁੱਲ

ਵਾ ਵਗੀ ਝੜ ਜਾਣਗੇ

ਕਿਨੇ ਨੀ ਲੈਣੇ ਮੁੱਲ

294

ਜੇ ਸੁਖ ਪਾਵਨਾ ਜਗਤ ਮੇਂ

ਚੀਜ਼ਾਂ ਛੱਡਦੇ ਚਾਰ

ਚਰੀ ਯਾਰੀ ਜਾਮਨੀ

ਚੌਥੀ ਪਰਾਈ ਨਾਰ

295

ਸੁਣ ਪਿੱਪਲੀ ਦਿਆ ਪੱਤਿਆ

ਤੋਂ ਕੇਹੀ ਖੜ-ਖੜ ਲਾਈ

ਵਾਲ ਵਗੀ ਝੜ ਜਾਏਂਗਾ

ਰੁੱਤ ਨਵਿਆਂ ਦੀ ਆਈ

296

ਗੱਡੀ ਦਿਆ ਗਡਵਾਣਿਆਂ

ਭੁੰਗੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਛੇੜ

ਤੈਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤਾਈਂ ਕੀ ਪਈ

ਆਪਣੀ ਫਸੀ ਨਬੇੜ

297

ਚਾਨਣ ਸਾਰਾ ਲੰਘ ਗਿਆ

ਮੂਹਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹਨੇਰ

ਇਕ ਦਿਨ ਮੁਕ ਜਾਵਣਾ

ਤੈਂ ਮੁੜ ਨੀ ਜੰਮਣਾ ਫੇਰ

298

ਜੱਟਾ ਹਲ ਵਗੇਂਦਿਆ

ਹਲ ਨਾ ਛੱਡੇ ਦਿਨ ਰਾਤ