ਜ਼ਿੰਦਗੀ

ਰੁੱਖਾਂ ਜਹੀ ਹੋ ਗਈ ਏ ਜ਼ਿੰਦਗੀ

ਕੋਈ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਵੀ ਏ

ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਛਾਂ ਲੈਣ ਵਾਸਤੇ

 

ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਿਰ ਦਾ ਸਾਇਆ

ਤੁਰ ਗਿਆ ਉਸ ਪਾਰ

ਕੋਈ ਤਰਸਦਾ ਰਹੇ ਇਸ ਪਾਰ

ਮੂੰਹੋਂ ਮਾਂ ਕਹਿਣ ਵਾਸਤੇ

 

ਮੰਦਿਰ ਵੀ ਤੇ ਮਸਜਿਦ ਵੀ

ਬਣ ਗਏ ਬਜ਼ਾਰ ਮੁਹੱਬਤਾਂ ਦੇ

ਕੋਈ ਨਈਂ ਜਾਂਦਾ ਤਨੋ ਮਨੋ

ਖ਼ੁਦਾ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈਣ ਵਾਸਤੇ

 

ਸਾਦਗੀ ਤੇ ਨਰਮਾਈ ਨਹੀਂ

ਚਿੱਟੀ ਕਾਲੀ ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ

ਹਰ ਕੋਈ ਲੱਭਦੇ ਮੌਕਾ

ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਕਹਿਣ ਵਾਸਤੇ

 

ਨਫ਼ਰਤ, ਈਰਖਾ, ਕ੍ਰੋਧ, ਅਹੰਕਾਰ

ਹੋਰ ਕੀ ਕੁੱਝ ਜਰਨਾ ਪੈਂਦਾ

ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲੈਣ ਵਾਸਤੇ

 

ਰੁੱਖਾਂ ਜਈ ਹੋ ਗਈ ਏ ਜ਼ਿੰਦਗੀ

ਕੋਈ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਵੀ ਏ

ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਛਾਂ ਲੈਣ ਵਾਸਤੇ