ਸ਼ੋਰ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਦਾ
ਇੰਨਾ ਸ਼ੋਰ ਹੈ ਦਿਲ 'ਚ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਦਾ
ਰੌਲੇ ਆ ਕੇ ਸੁਨਣ ਤਾਂ ਮੁਰੀਦ ਹੋ ਜਾਣ
ਨਹੀਂ ਜਰਦਾ ਦਿਲ ਅਵੱਲੀ ਪੀੜ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ
ਕਾਸ਼ ਇਹ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਅਤੀਤ ਹੋ ਜਾਣ
ਹੱਲਾ ਮਾਰਿਆ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ਼ਾਂ ਆਲਮ 'ਤੇ
ਖ਼ੁਦਾ ਕਰੇ ਸੂਬਾ ਉੱਠਦਿਆਂ ਸਭ ਕੁਰੀਤ ਹੋ ਜਾਣ
ਡੱਲ ਦਿਮਾਗੀ ਊਚ-ਨੀਚ ਦੀ ਸੋਚ ਟਹਿਲਦੀ ਜੋ
ਇਹ ਮਜ਼ਹਬਾਂ ਦੇ ਕਿੱਸੇ ਸਾਰੇ ਝਰੀਟ ਹੋ ਜਾਣ
ਫਿਰ ਵੀ ਜੋ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੇ ਸੋਚ ਗਰਕੀ ਦੀ
ਅੱਲਾ ਕਰੇ ਉਹ ਸਭਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੀਟ ਹੋ ਜਾਣ
ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਬਦਲਾਵ ਲਿਆਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ
ਧਰਮਾਂ ਪਿੱਛੇ ਬੰਦਾ ਮਰਵਾਉਣਾ ਸਾਜਸ਼ੀ ਹੈ
ਜੇ ਹੇਕ ਪਿਆਰ ਦੀ ਗਲੀ-ਗਲੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ
ਦਿਲਾਂ 'ਚ ਬਲ ਪੈਣੀ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਆਤਸ਼ੀ ਹੈ
ਹਕੂਮਤ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜੋ ਰਾਜ ਕਰੇ ਦਬਕਾ ਰੱਖਕੇ
ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਸਲੇ ਹੱਲ ਕਰਨਾ ਅਤੇ
ਗਰੀਬਾਂ 'ਚ ਬਹਿਕੇ ਦਾਣਾ ਖਾਣਾ ਹੀ ਬਾਦਸ਼ੀ ਹੈ
ਕਿਉਂ ਨਾ ਏਕਤਾ ਦੇ ਮਿਨਾਰ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰੀਏ
ਇਹ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਰੜੇ ਕਰੀਏ
ਦਿਲ ਜਿੱਥੇ ਕਰਦਾ ਉਸ ਨਾ ਜਾਕੇ ਜੋੜ ਲਈਏ
ਇਹ ਊਚ ਨੀਚ ਦੇ ਦਿਖਾਵੇ ਪਰ੍ਹੇ ਕਰੀਏ
