ਦੱਸ ਕੀ ਮੇਰਾ ਮਹਿਬੂਬ ਵੀ ਰਾਤ ਜਾਗ-ਜਾਗ ਕੱਢਦਾ
ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਵੀ ਹੋਰਾਂ ਵਾਂਗ ਬੇਫ਼ਿਕਰਾ ਹੋ ਸੌ ਜਾਂਦਾ?
ਬੱਸ ਫਿਰ ਚੁੱਪ ਜਿਆ ਹੋ ਕੇ ਬਹਿ ਜਾਂਦਾ
ਤੇ ਜਾਂਦਾ-ਜਾਂਦਾ ਕਹਿੰਦਾ ਕਿ ਖਿਆਲ ਰੱਖੀਂ ਆਵਦਾ!!
ਚੱਲ ਇਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਤਾਂ ਸਮਝਣ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਕਿ
ਖਿਆਲ ਆਪਣਾ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਹੀ ਰੱਖਣਾ ਪੈਂਦਾ
ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਐਸਾ ਮਿਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚੇ
ਮਿਲਿਆ ਸੀ ਇੱਕ ਉਹਨੂੰ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਰੀਆਂ ਮਾਰ ਲਿਆ।
ਚੱਲ ਛੱਡ ਦਿਲਾ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਹੀ ਐਸੀ ਏ
ਕਿਸ ਨੂੰ ਗਿਲੇ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਆਪਣੇ?
ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ
ਸਭ ਮਨ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਦੇ ਨੇ
ਤੇਰੀਆਂ ਤਕਲੀਫਾਂ ਤਾਂ
ਤੇਰੇ ਆਸ ਪਾਸ ਵਾਲੇ ਸੁਣ ਸਕਦੇ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਇਸ ਵੇਲੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਨੇ,
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਰਾਹਣਾ ਜੋ ਤੇਰੀ ਅੱਖ 'ਚੋਂ ਡਿੱਗਿਆ ਹੰਝੂ
ਖ਼ੁਦ ਅੰਦਰ ਸਮੇਂ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ
ਕਿ ਤੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਕਿੰਨਾ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਟੁੱਟਿਆ ਏਂ!!
ਫਿਰ ਸੋਚਦਾਂ ਹਾਂ ਕਿ ਕੀ ਫਾਇਦਾ ਰੌਲਾ ਪੌਣ ਦਾ
ਜਿੱਥੇ ਇੰਨਾ ਕੁੱਝ ਦੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ
ਉੱਥੇ ਦਿਲ ਦੀ ਕਬਰ 'ਚ ਇਹ ਦੁੱਖ ਵੀ ਦੱਬ ਲੈਂਦਾ
ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਬ ਲਵਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ
ਕਿਸੇ ਜਿਉਂਦੀ ਜਾਗਦੀ ਲਾਸ਼ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਇਆ?
ਇਨਸਾਨ ਹਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਰੱਬਾ!!!
ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਮੈਂ ਹੀ ਕਿਉਂ ਸਹੇੜਾ?
ਭੇਜਦਾ ਹੀ ਨਾ ਦੁਨੀਆਂ 'ਤੇ
