9.

ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੋ

ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਆਪਣੇ,

ਮੈਂ ਬੇਹੱਦ ਅਨੰਦਤ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਵੀ। ਸੱਚ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ- ਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਉਤਸੁਕ ਹੋ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਅਨੰਦਪੂਰਨ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀਆਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ-ਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਾਂ। ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਉਤਸੁਕ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਜਦ ਕੋਈ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਉਤਸੁਕ ਮਿਲ ਜਾਏਗਾ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸੁਭਾਵਕ ਹੈ ਅਨੰਦ ਅਨੁਭਵ ਹੋਵੇ । ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕੰਨ ਵੀ ਹਨ, ਲੇਕਿਨ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕ ਤਿਆਰ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਦੇਖਣ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕ ਤਿਆਰ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸੁਣਨ। ਇਹੀ ਵਜ੍ਹਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਵੀ ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਂਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਵੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ।

ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜਿੰਨੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਾਸਲ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਿੰਨੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹਨ ਅਹਿਸਾਸ ਦੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਪਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਕ ਚੇਤਾ ਮੈਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਹੀ ਚਰਚਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਾਂ। ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਕ ਸਾਧੂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਕੁਝ ਵੈਰੀ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਾਧੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਕੋਈ ਵੀ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਆਉਣਗੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਲੁਕ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਉਸ ਸਾਧੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਦ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਆਉਣਗੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਲੁਕ ਜਾਵਾਂਗਾ । ਉਹ ਤਾਂ ਇਕ ਫ਼ਕੀਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਇਕ ਝੌਂਪੜਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਹਮਲਾ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਕ ਰਾਤ ਉਸ ਦੇ ਝੌਂਪੜੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕਿਥੇ ਹੈ ਤੇਰਾ ਕਿਲ੍ਹਾ? ਉਹ ਸਾਧੂ ਹੱਸਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਇਥੇ ਹੈ ਮੇਰਾ ਕਿਲ੍ਹਾ। ਅਤੇ ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੋਗੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਥੇ ਲੁਕ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਮੈਨੂੰ