ਚਲ-ਚਲ ਬੰਦ ਹੋਵੇ। ਅੰਦਰ ਉਥੇ ਚੁੱਪੀ ਹੋਵੇ। ਜਦ ਵੀ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇ, ਮੌਨ ਹੋ ਜਾਉ। ਜਿਸ ਛਿਨ ਤੁਸੀਂ ਮੌਨ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਉਸੇ ਛਿਨ ਤੁਸੀਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੋ। ਫਿਰ ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੁਕਾਨ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬਜ਼ਾਰ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦਫ਼ਤਰ ਹੋਵੇ।

ਜੀਵਨ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਾਂ ਮੌਨ ਵਿੱਚ ਬਤੀਤ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਇਕ ਨਵੇਂ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋਗੇ । ਪੜਾਅਵਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਇਕ ਨਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਣ ਲੱਗੇਗਾ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵੀਂ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਕਰੋਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਜੜਤਾ ਟੁੱਟਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਏਗੀ। ਇਕ ਸਮਾਂ ਆਏਗਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਜੜ੍ਹਤਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਚੇਤੰਨਤਾ ਰਹਿ ਜਾਏਗੀ।

ਜਿਸ ਛਿਨ ਪੂਰਨ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਚੇਤਨਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਛਿਨ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਰੀਰ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਛਿਨ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੇ ਮੌਨ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਉਸੇ ਛਿਨ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ ਹੋ। ਇਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੰਨਿਆਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਅਜੇਹਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਭੀੜ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮੌਨ ਹੈ, ਸੰਨਿਆਸੀ ਹੈ। ਅਜੇਹਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਮੌਨ ਹੈ, ਸੰਨਿਆਸੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੌਨ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਨਿਆਸ ਨੂੰ ਪਾ ਗਿਆ । ਕਿਉਂਕਿ ਮੌਨ ਹੀ ਦੁਆਰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ। ਮੌਨ ਹੀ ਦੁਆਰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਪਦਾਰਥ ਦੇ, ਜੋ ਪਾਰ ਹੈ ਉਹਦੇ ਲਈ।

ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ, ਜੋ ਵੀ ਸਾਧਣ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਪਾਣ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਸਾਇਲੈਂਸ, ਉਹ ਹੈ ਮੌਨ । ਸੰਸਾਰ ਚੌਵੀ ਘੰਟੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਮੌਨ ਨੂੰ ਤੋੜ ਰਿਹਾ ਹੈ । ਤੁਸੀਂ ਚੌਵੀ ਘੰਟੇ ਆਪਣੇ ਮੰਨ ਨੂੰ ਤੋੜ ਰਹੇ ਹੋ। ਫਿਰ ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੜ੍ਹੋ, ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ, ਤੱਤ-ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਲਵੋ, ਉਹ ਵੀ ਮੌਨ ਨੂੰ ਤੋੜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਨਾਲ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਮੌਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ। ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੱਤ-ਗਿਆਨ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਗੱਲਬਾਤ ਬਣ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਉ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ । ਅਤੇ ਚੁੱਪੀ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਕਰੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਉਸ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਜਦ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਦ ਨਿਰੋਲ ਸੰਨਾਟਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੂਰ ਇਕਾਂਤ ਬਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਪੰਛੀ ਵੀ ਜਦ ਨਾ ਬੋਲਦਾ ਹੋਵੇ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਨਾਟਾ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਮ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋ । ਤੁਸੀਂ ਦੇਹ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬੱਧੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਚੇਤਨਾ ਤਦ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਮੌਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਨੁਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੁਣਾਈ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਮੌਨ ਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਮੌਨ ਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਧਿਆਨ ਕਹਿੰਦਾ