ਭੀੜ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਸ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿਣਾ। ਨਿਰੋਲ ਇਕੱਲੇ, ਟੋਟਲੀ ਅਲੋਨ । ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਬਸ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ, ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ, ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ। ਸੱਚ ਵੀ ਇਹੀ ਹੈ। ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਜਨਮਦੇ ਹਾਂ, ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਮਰਦੇ ਹਾਂ, ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਲੇਕਿਨ ਭੀੜ ਦਾ ਭਰਮ ਪੈਦਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਚਾਰ-ਚੁਫੇਰੇ ਭੀੜ ਹੈ। ਉਸ ਭੀੜ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕਦੇ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ।

ਦੂਜਾ ਪੜਾਅ ਹੈ -ਇਕੱਲੇ ਹੋਣ ਦਾ ਭਾਵ। ਪੰਜ ਮਿਨਟ ਤਕ ਅਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਹੋਣ ਦਾ ਭਾਵ ਕਰਾਂਗੇ। ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਵੋ-ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਢਿੱਲਾ ਛੱਡ ਦਿਉ-ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਵੋ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਢਿੱਲਾ ਛੱਡ ਦਿਉ ਇਕ ਮਿਨਟ ਤਕ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਭਾਵ ਕਰੋ... ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹਨੇਰਾ ਹੀ ਹਨੇਰਾ ਹੈ. ਅਨੰਤ ਹਨੇਰਾ ਹੈ... ਹਨੇਰਾ, ਹਨੇਰਾ, ਹਨੇਰਾ... ਨਾ ਕੁਝ ਦਿਖਾਈ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕੁਝ ਸੁੱਝਦਾ ਹੈ... ਬਸ, ਹਨੇਰਾ ਹੀ ਹਨੇਰਾ ਹੈ...

ਕੁਝ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ... ਲੇਕਿਨ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਹਨੇਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ। ਨਾ ਕੋਈ ਸੰਗੀਤ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਸਾਥੀ ਹੈ... ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ, ਬਿਲਕੁਲ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਸੁਆਸ-ਸੁਆਸ ਵਿੱਚ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਮ-ਰੋਮ ਵਿੱਚ... ਮਨ ਦੇ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਬਸ ਇਕ ਹੀ ਭਾਵ ਬੈਠ ਜਾਣ ਦਿਉ ਕਿ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਭਾਵ ਗਹਿਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਵੇਂ-ਉਵੇਂ ਅਪੂਰਵ) ' ਸ਼ਾਂਤੀ ਜਨਮ ਲੈ ਲਏਗੀ, ਅੰਦਰ ਸਭ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਏਗਾ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਨਾ ਕੋਈ ਸੰਗੀ... ਨਾ ਕੋਈ ਸਾਥੀ... ਰਸਤਾ ਸੁੰਨਾ ਹੈ... ਨਿਰਜਨ ਹੈ ਹਨੇਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਪੰਜ ਮਿਨਟ ਦੇ ਲਈ... ਬਿਲਕੁਲ ਇਕੱਲੇ ਹੋ ਜਾਉ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ...

ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ—ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮਨ ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ... ਮਨ ਬਿਲਕੁਲ ਸੀਤਲ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ—ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ।

ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ... ਮਨ ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ... ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ... ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਡੁੱਬ ਜਾਉ, ਬਿਲਕੁਲ ਡੁੱਬ ਜਾਉ... ਹਨੇਰਾ ਹੈ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ.. ਕੋਈ ਨਹੀਂ... ਕੋਈ ਸੰਗੀ ਨਹੀਂ... ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਅਤੇ ਇਕੱਲੇ ਹੁੰਦੇ-ਹੁੰਦੇ, ਸਭ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ... ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।

ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ... ਮਨ ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ... ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ... ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ... ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ...।