ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਕੋਈ ਵੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ... ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਕੋਈ ਵੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸੰਗੀ, ਸਾਥੀ, ਸੰਬੰਧੀ, ਕੋਈ ਵੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ, ਪੰਜ ਮਿਨਟ ਦੇ ਲਈ ਇਕ ਹੀ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਊ-ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਅਤੇ ਵਿਰਾਟ ਸ਼ਾਂਤੀ ਉਤਰ ਆਏਗੀ। ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ...

ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਚਾਰ-ਚੁਫੇਰ ਘਣਘੋਰ ਅੰਧਕਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ...

ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਬਿਲਕੁਲ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਜਾਉਗੇ, ਸਭ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਏਗਾ, ਅਜੇਹਾ ਸ਼ਾਂਤ ਜਿਹਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ...

ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ. ਚਾਰ-ਚੁਫੇਰੇ ਅੰਧਕਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹਨੇਰਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... । ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਏਗਾ... ਮਨ ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਏਗਾ। .. ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... । ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਏਗਾ... ਮਨ ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਏਗਾ। ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਬਸ ਹਨੇਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ...

ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹਨੇਰਾ, ਹਨੇਰਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ।

ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ ਅੰਧਕਾਰ ਹੈ ਅੰਧਕਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ। ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਮਾਧੀ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪੌੜੀ ਹੈ। ਇਕੱਲੇ ਹੋਣ ਦਾ ਭਾਵ । ਇਸ ਭਾਵ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਛਾਣ ਲੈਣਾ । ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ...

ਫਿਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੋ। ਚਾਰ-ਚੁਫੇਰੇ ਲੋਕ ਦਿਖਾਈ ਪੈਣਗੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਲੱਗੇਗਾ, ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ—ਲੋਕ ਹਨ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ, ਲੇਕਿਨ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹਣਾ, ਚਾਰ-ਚੁਫੇਰੇ ਵੱਡਾ ਸੰਸਾਰ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ।

ਫਿਰ ਤੀਜਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਸਮਝੋ--ਪੰਜ ਮਿਨਟ ਦੇ ਲਈ ਤੀਜੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਨੂੰ ਕਰਨਾ । ਹਨੇਰਾ ਮੌਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅਨੁਭਵ ਹੈ, ਇਕੱਲੇ ਹੋਣ ਦਾ, ਨਿਰੋਲ ਇਕੱਲੇ ਹੋਣ ਦਾ ਅਨੁਭਵ, ਮੌਤ ਦਾ ਦੂਜਾ ਅਨੁਭਵ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਅਨੁਭਵ ਹੈ ਉਸ ਆਦਮੀ ਦੇ ਮਿਟ ਜਾਣ ਦਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤਕ ਜਾਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਹਾਂ । ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਮਝਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਨਾਉਂ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ, ਮਕਾਨ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ, ਇੱਜ਼ਤ ਸੀ, ਪਤਾ ਟਿਕਾਣਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ । ਮੌਤ ਦਾ ਤੀਜਾ ਅਨੁਭਵ ਹੈ, ਉਸ ਆਦਮੀ ਦਾ ਮਿਟ ਜਾਣਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜਾਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਹਾਂ। ਜ਼ਰੂਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਟਦਾ। ਲੇਕਿਨ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਪਾਵਾਂਗੇ, ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ