7. ਬਾਬਾ ਠੁਕ-ਠੁਕੀਆ

ਪੰਡਤ ਜੀ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਤੋਂ ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਅਚਾਨਕ ਤੇ ਰਹੱਸਮਈ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਬਾਬੇ ਨੇ ਆ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਿੰਡੋਂ ਆ ਕੇ। ਸਾਰੇ ਉਸ ਨੂੰ 'ਬਾਬਾ ਠੁਕ-ਠੁਕੀਆ' ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਪਿੰਡ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਉਹ ਨਵਾਂ ਨਹੀ ਸੀ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਕੀਤੇ ਸਨ ਤੇ ਨਾ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।

ਉਮਰ ਪੰਜਾਹ ਤੋਂ ਉੱਤੇ। ਉੱਚਾ ਕੱਦ। ਭਲਵਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਕਮਾਇਆਂ ਰਿਸ਼ਟ-ਪੁਸ਼ਟ ਜੁੱਸਾ। ਸਿਰ 'ਤੇ ਲੰਮੀਆਂ-ਲੰਮੀਆਂ ਜਟੂਰੀਆਂ। ਮੋਢਿਆਂ ਤੱਕ ਕੁੰਡਲ ਲਮਕਦੇ। ਚਿਹਰਾ ਸਫਾਚਟ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸ਼ੇਵ ਬਣਾਉਂਦਾ। ਤੇੜ ਸਿਰਵ ਚਿੱਟੀ ਚਾਦਰ ਲਪੇਟੇ, ਚਾਹੇ ਸਰਦੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗਰਮੀ। ਬਗਲ ਵਿਚ ਇਕ ਖ਼ਾਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕਢਾਈ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਛੋਟਾ ਤੇ ਰੰਗੀਨ ਬੇਲਾ। ਪੈਰਾਂ 'ਚ ਮੋਟੀ ਸੋਲ ਵਾਲੀ ਖੁਰਮੀ ਜੁੱਤੀ। ਪਾਟੇ ਕੰਨਾਂ 'ਚ ਬੜੇ-ਬੜੇ ਕਾਂਟੇ। ਗਲ 'ਚ ਰੁਦਰਾਖ਼ ਦੇ ਮੋਟੇ ਮਣਕਿਆ ਦੀ ਮਾਲਾ। ਡੋਲੇ ਦੀ ਮਛਲੀ ਤੇ ਕਾਲੀ ਡਰੀ ਨਾਲ ਬੱਝਾ ਤਵੀਤ। ਪਿਚਕੀਆਂ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਉਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਾਲਾ ਸਖ਼ਤ ਜਿਹਾ ਲੰਬੂਤਰਾ ਚਿਹਰਾ। ਉੱਚਾ ਚੌੜਾ ਮੱਥਾ। ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਲੰਮੀਆਂ- ਲੰਮੀਆਂ ਤਿੰਨ ਚਾਰ ਲਕੀਰਾਂ। ਉੱਚਾ ਨੱਕ। ਪਤਲੇ ਬੁੱਲ੍ਹ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਸਿਗਰਟ ਜਾਂ ਚਿਲਮ ਪੀ-ਪੀ ਕੇ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਕਾਲੀ ਪਰਤ। ਕਾਲੀਆ ਮੋਟੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਪਤਾ ਨਹੀ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਸਨ ਜਾਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ ਸੁਰਮਾ ਪਾਉਂਦਾ। ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਨਗਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁੰਦਰਾਂ-ਛੱਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ। ਕੰਨਾਂ 'ਚ ਰਸ ਘੋਲਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼। ਪਿਆਰ ਦੀ ਚਾਹਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ। ਵੀਹ-ਪੰਝੀ ਬੱਕਰੀਆਂ ਦਾ ਇੱਜੜ ਲੈ ਕੇ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਹਾੜੀਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ।

ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਲਮਕਦੇ ਥੈਲੇ 'ਚ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਟ੍ਰਾਂਜਿਸਟਰ। ਨਸਵਾਰ ਦੀ ਡੱਬੀ, ਇੱਕ ਬੰਸਰੀ। ਹੱਥ ਵਿਚ ਪਤਲੀ ਲੰਮੀ ਡਾਂਗ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕੋਕੇ ਜੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਡਾਂਗ ਦੇ ਇੱਕ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਤੇਜ ਧਾਰ ਵਾਲੀ ਦਾਤਰ ਵੀ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਸ ਖ਼ਾਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਢਾਂਗੀ ਨਾਲ ਉਹ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਛਾਂਗ ਕੇ ਬੱਕਰੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਆਉਂਦਾ। ਡਾਂਗ ਨਾਲ ਬੱਝੇ ਘੁੰਗਰੂਆਂ ਤੇ ਵੱਜਦੇ ਪਾਕੇਟ ਟ੍ਰਾਂਜਿਸਟਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬਾਬਾ ਠੁਕ-ਠੁਕੀਆ ਆਪਣੀ ਹੋਂਦ ਦਾ ਪਤਾ ਦੇ ਦਿੰਦਾ। ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਬੱਕਰੀਆਂ ਨਾਲ ਕੋਹਾਂ ਲੰਮਾ ਫ਼ਾਸਲਾ ਤੈਅ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਮੀਂ ਦੁਕਾਨ 'ਤੇ ਪਰਤ ਆਉਂਦਾ। ਬੱਕਰੀਆਂ ਦੇ ਬਣਾਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ 'ਚ ਪਾ ਕੇ ਸਿੱਧੇ ਕੱਚਾ ਦੁੱਧ ਪੀ ਜਾਂਦਾ। ਡਾਕਟਰ ਵਾਲੀ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਮਗਰਲੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਡੇ ਚੁਬਾਰੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਕੋਠੜੀਨੁਮਾ ਕਮਰੇ 'ਚ ਵੜ ਜਾਂਦਾ। ਸ਼ੀਸ਼ੀ ਦੇ ਢੱਕਣ ਵਿੱਚ ਸੁਰਾਖ ਕਰਕੇ, ਬੱਤੀ ਪਾ ਕੇ ਬਣਾਏ ਦੀਵੇ 'ਚ ਪੰਡਤ ਜੀ ਤੋਂ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਤੇਲ ਮੰਗ ਕੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਕਰਦਾ। ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਹੀ