ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਤਖ਼ਤ ਤੇ ਬੈਠਾ ਓਦੋਂ ਤੋਂ ਆਪਨਾ ਸੰਮਤ ਚਲਾਇਆ। ਹੁਣ ਸੰਮਤ ੧੯੮੦ ਹੈ। ਸ਼ਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੱਕ ਕਾਰੀ ਆਇਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਿਕ੍ਰਮਾ ਜੀਤ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਕਈ ਹੋਰ ਵੀ ਰਾਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।

ਰਾਜਾ ਸਾਲਬਾਹਨ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿਚ ਸ਼ਬਪੁਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ ਤੇ ਨਰਬਦਾ ਨਦੀ ਇਹਨਾਂ ਦੋਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮੁਲਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੱਦ ਸੀ, ਪ੍ਰੰਤੂ ਜਦ ਸਾਲਬਾਹਨ ਦਾ ਪਿਤਾ ਚਲਾਣਾ ਕਰ ਗਿਆ ਤੇ ਇਹ ੧੫ ਬਰਸ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਗੱਦੀ ਤੇ ਬੈਠਾ, ਤਦ ਮਹਾਰਾਜਾ ਬਿਕਰਮਾਜੀਤ ਦੇ ਵਜ਼ੀਰ ਹੰਸਰਾਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਦਰਯਾਏ ਨਰਬਦਾ ਨੂੰ ਟਪ ਕੇ ਰਾਜਾ ਸਾਲਬਾਹਨ ਦੇ ਮੁਲਕ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਵਧਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਭਾਵੇਂ ਰਾਜਾ ਸਾਲਬਾਹਨ ਬਿਕਰਮਾਜੀਤ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਮੁਲਕ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਕਿੰਤੂ ਫਤੇਹ ਤੇ ਸ਼ਕਸਤ ਰੱਬ ਦੇ ਹੱਥ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਸਾਲਬਾਹਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਬਿਕਰਮਾਜੀਤ ਦੇ ਟਾਕਰੇ ਤੇ ਖੜਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਇਸੇ ਕਰ ਕੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਬਿਕਰਮਾਜੀਤ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਆਪ ਬਜ਼ੁਰਗ ਸ਼ੁਧ ਆਚਰਨ ਦਾਨੇ ਤੇ ਨਿਆਏਕਾਰੀ ਹੋ। ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਆਪ ਆਪਣੇ ਵਜ਼ੀਰ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਦ ਲਓ, ਕਿੰਤੂ ਵਜੀਰ ਦੀ ਸ਼ਰਾਰਤ ਨਾਲ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਅੰਤ ਨੂੰ ਨਰਬਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੋਹਾਂ ਧਿਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ। ਬਹੁਤ ਚਿਰ ਤੱਕ ਲੜਾਈ ਹੋਂਦੀ ਰਹੀ। ਓਹ ਆਖਣ ਲੱਗਾ ਸੰਮਤ ੧੫੩ ਬਿਕਰਮੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਜਾ ਬਿਕ੍ਰਮ ੧੩੫ ਬਿਕ੍ਰਮੀ ਨੂੰ ਓਥੋਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।

ਓਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਮੁਲਕ ਰਾਜਾ ਸਾਲਬਾਹਨ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਾਲਬਾਹਨ ਦੀ ਰਾਣੀ ਛਿਤਰ ਮਤੀ ਬੜੀ ਪਤਿਬ੍ਰਤਾ ਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਭਗਤ ਸੀ। ਜੰਗ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਣੀ ਈਸ਼ਵਰ ਅਰਾਧਨ ਵਿੱਚ ਲਗੀ ਰਹੀ। ਓਸ ਨੂੰ ਅੰਤਰ ਧਿਆਨ ਹੋਇਆ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਇਸ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਫਤੇ ਪਾਵੇਗਾ। ਸੋ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਜਾਣੂੰ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜਾ ਸਾਲਬਾਹਨ ਨੇ ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਬੜਾ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਸਲੂਕ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਸਾਲਬਾਹਨ ਨੇ ਓਸੇ ਸਾਲ ਤਖ਼ਤ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਬਿਕ੍ਰਮਾਜੀਤ ਦੇ ਸੰਮਤ ਨੂੰ ਵੀ ਕਾਇਮ ਰਖ੍ਯਾ ਤੇ ਓਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਸਾਕਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਜੋ ਹੁਣ ੧੮੧੮ ਸਾਕਾ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਹਾਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਮੁਲਕ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਿਆਲਕੋਟ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਸਲ ਨੇ ਬਿਕਰਮਾਜੀਤ ਤੋਂ ੩੩੪੩ ਵਰ੍ਹੇ ਪਹਿਲੇ ਆਬਾਦ ਕੀਤਾ ਸੀ ਆਪਣਾ ਰਾਜਧਾਨੀ ਬਣਾਇਆ। ਰਾਜਾ ਬਿਕਰਮਾਜੀਤ ਦੇ ਬੇਟੇ ਸੀਲਸੈਨ ਨੂੰ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਸਤੰਤਰ ਰਾਜਾ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਸਾਲਬਾਹਨ ਦੇ ਲੜਕੇ ੧੬ ਸੀ, ਪਰ ਛਿਤਰਾਮਤੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਜਾ ਸਾਲ ਬੜਾ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਦਾਨਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੇ ਤਪ ਕਰਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਪਾਉਂਟਾ ਸਾਹਿਬ ਪਾਸ ਰਿਆਸਤ ਨਾਹਨ ਵਿਚ ਇਕ ਪਹਾੜੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਬੇਟਾ ਪੂਰਨ ਭਗਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਆਣਪ ਤੇ ਸ਼ੁਧ ਆਚਰਨ ਦੇ ਕਿੱਸੇ ਸਾਰੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ। ਤੀਜਾ ਬੇਟਾ ਜੋਂਧਰ ਬੜਾ ਬਹਾਦਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ। ਚੌਥਾ ਬਲੰਦ, ਪੰਜਵਾਂ ਧਰਮ, ਛੇਵਾਂ ਰੂਪਾ, ਸਤਵਾਂ ਸੁੰਦਰ, ਅੱਠਵਾਂ ਕਸੂਰ ਆਦਿਕ ਸੋਲਾਂ ਸਨ, ਕਿੰਤੂ ਰਾਜਾ ਸਾਲਬਾਹਨ ਦੇ ਗੁਜ਼ਰਨ ਮਗਰੋਂ ਰਸਾਲੂ ਤਖ਼ਤ ਤੇ ਬੈਠਾ ਤੇ ਇਸ ਨੇ ਬੜੇ ਚੰਗੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਓਸੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਕਪ ਨਾਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਚੋਪੜ ਦੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਮ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਗੁਣ ਸੰਪੰਨ ਸੀ, ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਸਰਕਪ ਚੌਪੜ ਖੇਡਣ ਵਿੱਚ ਬੜਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ। ਇਸ ਨੇ ਕਈ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਿਰ ਧੜ ਦੀ ਬਾਜ਼ੀ ਲਾ ਕੇ ਚੌਪੜ ਖੇਡਿਆ ਤੇ ਬਾਜ਼ੀ ਜਿੱਤ ਕੇ ਓਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਕੱਟ ਲਏ। ਇਸੇ ਕਰ ਕੇ ਇਹਦਾ ਨਾਮ ਸਿਰਕੱਪ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਓਸ ਨੇ ਇਸ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਬਾਜ਼ੀ ਜਿੱਤ ਕੇ ਸਿਰ ਕਪਣਾ ਚਾਹਿਆ ਤਦ ਵਜ਼ੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਿਰ ਕਪਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਇਸ ਦੀ ਲੜਕੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਓ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ ਤੇ