ਮਾਇਕਲ ਬਰਨਾਰਡ ਬੇਕਵਿਥ
ਅਕਸਰ ਲੋਕ ਇਹ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰੀਰ ਰੂਪੀ ਮੰਦਰ ਚ ਕੋਈ ਬੀਮਾਰੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਚ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਨੂੰ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੀ ਸਹੀ ਸੋਚ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?” ਜਵਾਬ ਬਿਲਕੁਲ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਹਾਂ!
ਹਾਸਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਵਾਈ ਹੈ
ਕੈਥੀ ਗੁਡਮੈਨ, ਇਕ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕਹਾਣੀ
ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰੈਸਟ ਕੈਂਸਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ 'ਚ ਪੂਰੀ ਆਸਥਾ ਤੇ ਸੱਚਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਠੀਕ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹਾਂ। ਹਰ ਦਿਨ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, "ਮੇਰੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ।" ਲਗਾਤਾਰ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, "ਮੇਰੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ।" ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ 'ਚ ਇਹ ਯਕੀਨ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਠੀਕ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੈਂਸਰ ਮੇਰੇ ਸ਼ਰੀਰ 'ਚ ਕਦੇ ਸੀ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਇਲਾਜ ਕਰਣ ਲਈ ਇਕ ਹੋਰ ਸਾਧਨ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਬੜੀ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇਖਣ ਲੱਗੀ। ਮੈਂ ਬਸ ਹੱਸਦੀ ਸੀ, ਹੱਸਦੀ ਸੀ ਤੇ ਦਿਲ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਹੱਸਦੀ ਸੀ। ਤਣਾਅ ਲੈਣ ਦਾ ਤਾਂ ਸਵਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸੀ ਕਿ ਉਪਚਾਰ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਣ ਵੇਲੇ ਤਣਾਅ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਚੀਜ਼ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬੀਮਾਰੀ ਦਾ ਪਤਾ ਚਲਣ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਠੀਕ ਹੋਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਫਾਸਲਾ ਰਿਹਾ। ਤੇ ਇਹ ਉਪਚਾਰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਰੇਡੀਐਸ਼ਨ ਜਾਂ ਕੀਮੋਥੈਰੇਪੀ ਨਾਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕੈਥੀ ਗੁਡਮੈਨ ਦੀ ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਕ ਕਹਾਣੀ ਤਿੰਨ ਜਬਰਦਸਤ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਜਰਤ ਹੋਣ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ; ਇਲਾਜ ਲਈ ਕਿਰਤਗਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਮਨਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ ਪਾਉਣ ਲਈ ਆਸਥਾ ਦੀ
