27
ਇੱਕੀਵੀਂ ਸਦੀ 'ਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਕਿਹੜੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਨਾਲ।
ਉਹ ਵੀ ਕਰਜ਼ੇ ਹੇਠ ਨੇ ਹਾਲੀ ਜੰਮਣੇ ਜਿਹੜੇ ਬਾਲ।
ਕੋਈ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ, ਪੂਰੇ ਨਾਲ ਈਮਾਨ,
ਟਾਵੇਂ ਟਾਵੇਂ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਪੱਕਦਾ ਟੁੱਕ ਹਲਾਲ।
ਕਿੰਝ ਨਾ ਆਖਾਂ ਉਲਟੀ, ਗੰਗਾ, ਵਗਦੀ ਪਈ ਏ ਵੇਖ,
ਰੱਜੇ ਮੂੰਹ ਲਮਕਾ ਕੇ ਬੈਠੇ, ਭੁੱਖੇ ਪਾਣ ਧਮਾਲ।
ਜੁੱਸੇ ਨਾਲੋਂ ਬੇ ਹਿੰਮਤੀ ਦੀ ਠਾਰ ਤੇ ਛੰਡ ਕੇ ਵੇਖ,
ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਚੌੜੇ ਸੀਨੇ ਬਣ ਸਕਦੇ ਨੇ ਖਾਲ।
ਰਾਤੀ ਵੀ ਚੌਧਰਾਣੀ ਮੈਨੂੰ ਅੱਖ ਨਈਂ ਦੇਂਦੀ ਲਾਣ,
ਕਿਹੜੇ ਵੇਲੇ ਬਹਿ ਕੇ ਧੋਵਾਂ ਗਜ਼ ਗਜ਼ ਲੰਮੇ ਵਾਲ।
-0-
