28
ਵਿੱਚ ਹੱਯਾਤੀ ਮੈਂ ਨਈਂ ਛੱਡਣੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦੀ ਗੱਲ।
ਇੱਕੋ ਵਿੱਚ ਕਿਤਾਬੇ ਲਿਖੀ, ਆਪਣੇ ਮੈਂ ਮਨਸ਼ੂਰ ਦੀ ਗੱਲ।
ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ ਜਦੋਂ ਮੁਕੱਦਮਾ, ਲੇਖਾਂ ਹਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ,
ਢੋਲ ਵਜਾ ਕੇ ਫੇਰ ਸੁਣਾਂਗਾ, ਮੁੱਲਾਂ, ਜੰਨਤ ਹੂਰ ਦੀ ਗੱਲ।
ਉਹਦੇ ਬੰਦੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ, ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਨੇ ਖਾਵਣ ਮਾਸ,
ਜਿਹੜੀ ਜੂਹ 'ਚੋਂ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਏ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਤੰਦੂਰ ਦੀ ਗੱਲ।
ਆਪਣਾ ਲਹੂ ਵੀ ਦੇ ਸਕਨੇ ਵਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਲਈ,
ਜ਼ਾਲਮ ਨਾਲ ਖਲੋ ਨਈਂ ਸਕਦਾ ਕਰ ਨਈਂ ਸਕਦਾ ਸੂਰ ਦੀ ਗੱਲ।
ਇੱਕ ਇੱਕ ਜੂਹ ਦੀ ਕੰਨਾ ਤੀਕਰ, ਵੰਨ ਸਵੰਨੀ ਅੱਪੜੀ ਗੱਲ,
ਲੱਗੀ ਪਿੰਡ ਜੰਡਿਆਲੇ' ਵਾਲੀ, ਵੱਖਰੀ ਸ਼ਹਿਰ 'ਕਸੂਰ' ਦੀ ਗੱਲ।
ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਇਸਲਾਮਆਬਾਦੀ, ਨੌਕਰ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ,
ਵਾਂਗ ਤਬੱਰਕ ਕਿਉਂ ਨਾ ਚੁੰਮਣ, ਗੋਰੇ ਦੇ ਮਨਸ਼ੂਰ ਦੀ ਗੱਲ।
ਕੌਣ ਲਵੇਗਾ 'ਬਾਬਾ ਨਜਮੀਂ' ਉਥੇ ਮੇਰੇ ਕਾਠੇ ਬੇਰ,
ਜਿਥੇ ਸ਼ਾਮ ਸਵੇਰੇ ਹੁੰਦੀ, ਸੇਬਾਂ ਤੇ ਅੰਗੂਰ ਦੀ ਗੱਲ।
-0-
