ਕੌਨ ਸੇ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਰੋਜ਼ ਇਕ ਬਾਤ ਰਹਿਤੇ ਹੈਂ ਵੋ ਮੂਨਿਸ ਜਿਨਕੀ

ਠੋਕਰੋਂ ਮੇਂ ਹੈ ਸੁਨਾਤੇ ਥੇ ਸੁਨਾਨੋ ਵਾਲੇ ਮਤਾਅ-ਏ-ਦਿਲੇ-ਵੀਰਾਂ ਕਬਸੇ

ਕਿਆ ਹੂਏ ਗ਼ਮ ਕੋ ਸਿਰ ਆਂਖੋਂ ਪੇ ਬਿਠਾਨੇ ਵਾਲੇ

ਰਾਤ ਸੁਨਸਾਨ ਹੈ, ਬੇਨੂਰ ਸਿਤਾਰੇ ਮੱਧਮ ਕਿਆ ਹੂਏ ਰਾਹ ਮੇਂ ਪਲਕੋਂ ਕੋ ਬਿਛਾਨੇ ਵਾਲੇ

 

 

ਅਬ ਤੋ ਵੋ ਦਿਨ ਭੀ ਨਹੀਂ ਹੈਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਕੇ ਸਾਥ

 

ਆਪ ਕਾ ਨਾਮ ਬਤਾਤੇ ਥੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਾਲੇ

 

ਹਾਰ-ਜੀਤ

ਮੇਰੀ ਬਨ ਜਾਨੇ ਪੇ ਆਮਾਦਾ ਹੈ ਵੋ ਜਾਨੇ-ਹਯਾਤ'

ਜੋ ਕਿਸੀ ਔਰ ਸੇ ਪੈਮਾਨੇ-ਵਫ਼ਾ ਰਖਤੀ ਹੈ

ਮੇਰੇ ਆਗੋਸ਼ ਮੇਂ ਆਨੇ ਕੇ ਲੀਏ ਰਾਜ਼ੀ ਹੈ

ਜੋ ਕਿਸੀ ਔਰ ਕੋ ਸੀਨੇ ਮੇਂ ਛੁਪਾ ਰਖਤੀ ਹੈ

ਸ਼ਾਇਰੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੁਛ ਬਾਈਸੇ-ਇੱਜ਼ਤ ਮੁਝ ਕੋ

ਪੇਸ਼ਾ-ਏ-ਅਹਿਲੇ-ਹੁਨਰ ਰਸ਼ਕ ਕੇ ਅਸਬਾਬ ਮੇਂ ਹੈ

ਮੁਝ ਕੋ ਹਾਸਿਲ ਹੈ ਵੋ ਮੇਯਾਰੇ-ਸ਼ਬੋ-ਰੋਜ਼ਾ ਕਿ ਜੇ

ਉਸ ਕੇ ਮਹਿਬੂਬ ਕੇ ਹਾਥੋਂ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਖ਼ਾਬ ਮੇਂ ਹੈ

ਕੌਨ ਜੀਤੇਗਾ ਯੇ ਬਾਜ਼ੀ ਮੁਝੇ ਮਾਲੂਮ ਨਹੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ

ਮੇਂ ਮੁਝੇ ਕਿਆ ਔਰ ਉਸੇ ਕਿਆ ਜਾਏ

--------------------

1. ਦੋਸਤ 2. ਉਜੜੇ ਮਨ ਦੀ ਦੌਲਤ 3, ਚਾਨਣ ਤੋਂ ਸੱਖਣੀ 4. ਜੀਵਨ ਦੀ ਜਾਠ 5. ਪਿਆਰ ਨਿਭਾਉਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ 6. ਗੋਦ 7. ਸਨਮਾਨ ਦਾ ਸਾਧਨ 8. ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦਾ ਪੰਜਾ.9. ਈਰਖਾ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ 10. ਕਾਰਣਾਂ ਵਿਚ 11. ਰਾਤ- ਦਿਨ ਦਾ ਪੱਧਰ, ਮਿਆਰ