

ਯੇ ਰਾਤ ਉਸ ਦਰਦ ਕਾ ਸ਼ਜਰ ਹੈ
ਜੋ ਮੁਝ ਸੇ ਤੁਝ ਸੇ ਅਜ਼ੀਮਤਰ ਹੈ
ਮਗਰ ਉਸੀ ਰਾਤ ਕੇ ਸ਼ਜਰ ਸੇ
ਯੇ ਚੰਦ ਲਮਹੋਂ ਕੇ ਜ਼ਰਦ ਪੱਤੇ
ਗਿਰੇ ਹੈਂ ਔਰ ਤੇਰੇ ਗੈਸੁਓਂ ਮੇਂ
ਉਲਝ ਕੇ ਗੁਲਨਾਰ ਹੋ ਗਏ ਹੈਂ
ਉਸੀ ਕੀ ਸ਼ਬਨਮ ਸੇ ਖ਼ਾਮੁਸ਼ੀ ਕੋ
ਯੇ ਚੰਦ ਕਤਰੇ ਤੇਰੀ ਜਬੀ ਪਰ
ਬਰਸ ਕੇ ਹੀਰੇ ਪਿਰੋ ਗਏ ਹੈਂ
ਬਹੁਤ ਸਿਆਹ ਹੈ ਯੇ ਰਾਤ ਲੇਕਿਨ
ਇਸੀ ਸਿਆਹੀ ਮੇਂ ਰੂਨੁਮਾ' ਹੈ
ਵੋ ਨਹਿਰੇ-ਖੂੰ ਜੋ ਮੇਰੀ ਸਦਾ ਹੈ
ਇਸੀ ਕੋ ਸਾਏ ਮੇਂ ਨੂਰ-ਗਰ ਹੈ
ਵੋ ਮੌਜੇ-ਜ਼ਰ ਜੋ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਹੈ
ਵੋ ਗ਼ਮ ਜੋ ਉਸ ਵਕਤ ਤੇਰੀ ਬਾਹੋਂ ਕੇ ਗੁਲਿਸਤਾਂ ਮੈਂ ਸੁਲਗ ਰਹਾ ਹੈ
(ਵੋ ਗ਼ਮ ਜੋ ਇਸ ਰਾਤ ਕਾ ਸਮਰ' ਹੈ)
ਕੁਛ ਔਰ ਤਪ ਜਾਏ ਅਪਨੀ ਆਹੋਂ
ਕੀ ਆਂਚ ਮੈਂ ਤੋ ਯਹੀ ਸ਼ਰਰ" ਹੈ
ਹਰ ਇਕ ਸਿਆਹ ਸ਼ਾਖ਼ ਕੀ ਕਮਾਂ" ਸੇ
1. ਪਲਾਂ ਦੇ 2. ਕੇਸਾਂ ਵਿਚ 3. ਮੱਥੇ ਉਤੇ 4. ਪ੍ਰਗਟ, ਜਾਹਿਰ 5. ਖੂਨ ਦੀ ਨਦੀ 6. ਆਵਾਜ਼ 7. ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ 8. ਸੋਨੇ ਦੀ ਲਹਿਰ 9. ਵਲ 10. ਚਿੰਗਾੜੀ 11. ਕਮਾਣ, ਧਨੁਸ਼