'ਆਪਣੀ ਗੁਸਤਾਖੀ ਅਤੇ ਨਾਸਮਝੀ ਦੀ ਖਿਮਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਮੈਕਸਵੈਲ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ। ਬਸ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਦਾ ਸਮਝ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰੀ ਆਏ ਜਿਵੇਂ ਲੋਹੇ ਨੂੰ ਮਿਕਨਾਤੀਸ ਖਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਅਮੀਰ ਫਰੰਗੀ ਅਫਸਰ ਸਮਝ ਲਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।"
ਤੁਆਇਫ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਨਾਂ ਵੱਲ ਤੱਕਿਆ ਅਤੇ ਫੇਰ ਆਪਣੇ ਕੀਮਤੀ ਪਰਦਿਆਂ ਅਤੇ ਛਤ ਨਾਲ ਟੰਗੇ ਫਾਨੂਸਾਂ ਵੱਲ ਤੱਕਦਿਆਂ ਬੋਲੀ :
"ਮੋਰਾਂ ਕੰਚਨੀ ਵੀ ਇੱਥੇ ਦੀ ਹੀ ਸੀ, ਮਾਸੀ ਵੀ ਕਹਿ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ।“
“ਸਕੀ ਮਾਸੀ?" ਕੀਰਤ ਸਿੰਘ ਬੋਲਿਆ।
"ਸਿਆਸਤ ਅਤੇ ਕੰਚਨੀ ਦੇ ਕੋਠੇ 'ਤੇ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਦਾ ਸਕਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।“ ਕੰਚਨੀ ਬੋਲੀ।
"ਇਹ ਸਾਡੀ ਦੂਹਰੀ, ਤੀਹਰੀ, ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਹੀਰਾ ਮੰਡੀ ਦੇ ਸਭ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੋਠੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹਸੀਨ ਤੇ ਜ਼ਹੀਨ ਔਰਤ ਦੀ ਸੋਹਬਤ ਹਾਸਲ ਹੋਈ । ਫੇਰ ਕੁੱਝ ਰੁਕ ਕੇ ਮੈਕਸਵੈਲ ਬੋਲਿਆ," ਤੁਹਾਡੇ ਰੰਗ ਅਤੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹੋਵੋਗੇ।"
ਸੁਣ ਕੇ ਕੰਚਨੀ ਦੇ ਬੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਵਿਅੰਗਮਈ ਮੁਸਕਾਨ ਖਿੰਡਰ ਗਈ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ, ਫੇਰ ਬੋਲੀ :
“ਤੁਸੀ ਕੋਹ ਸੁਲੇਮਾਨ ਅਤੇ ਕੋਹਕਾਫ਼ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀਆਂ। ਉੱਥੋਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਰਗਾ ਹੁਸਨ ਸਾਰੇ ਜਹਾਨ 'ਚ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ। ਤਾਹੀਓਂ ਸਾਡੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੁੱਕੀਆਂ ਅਤੇ ਵੇਚੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁੱਲੂ-ਕਾਂਗੜਾ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮੈਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਆਦਮੀ ਦੀ ਐਸ਼-ਓ-ਅਸ਼ਰਤ ਲਈ।" ਉਸ ਦੇ ਬੋਲਾਂ 'ਚ ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੱਚੀ ਇਸਤਰੀ ਜਾਤੀ ਦੀ ਹੋਣੀ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗੱਲਾਂ ਹੀ ਗੱਲਾਂ 'ਚ ਜਦੋਂ ਕੰਚਨੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਹੁਣ 'ਆਫਤਾਬ ਬੇਗਮ ਸੀ, ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਮੈਕਸਵੈਲ ਰਬਾਬ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇਕ ਸਾਜ਼ ਵਾਇਲਨ ਵਜਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਅਰੋ-ਓ-ਸ਼ਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ੌਕ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਵਲੈਤੀ ਸੰਗੀਤ ਬਾਰੇ ਜਾਗ ਪਈ। ਉਸ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਵੇਲੇ ਚਲੇ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਿਨ, ਦੋ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਆਉਣ, ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਵਾਇਲਨ ਵੀ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇ...।
ਦੋ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਜਦ ਮੈਕਸਵੈਲ ਤੇ ਕੀਰਤ ਉਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਆਫ਼ਤਾਬ ਬੇਗਮ ਨੇ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਮਹਿਫ਼ਲ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਸੀ । ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿਜੀ ਕਮਰੇ 'ਚ ਲੈ ਗਈ ਅਤੇ ਵਾਇਲਨ, ਵਲੈਤੀ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਇੰਗਲਿਸਤਾਨ ਦੀਆਂ ਤੁਆਇਫਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੀ ਰਹੀ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ ਕਿ ਉੱਥੋਂ ਦੀਆਂ ਤੁਆਇਫਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਸਵਾਵਾਂ ਹੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸਮ ਦਾ ਧੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ। ਨਾ ਨੱਚਣਾ, ਨਾ ਗਾਣਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਤੌਰ ਤਰੀਕੇ
