ਉਸ ਦੇ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਨਾਲ ਜਕੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਜਰ ਨੇਪੀਅਰ ਅਤੇ ਮੈਕਸਵੈਲ ਵਿਚਕਾਰ ਬਹਿਸ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੇਜਰ ਨੇਪੀਅਰ ਕੁਝ ਦੇਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ।

"ਰੂਪ ਕੌਰ ਨੂੰ ਤੁਸਾਂ ਕਿਉਂ ਜਾਣ ਦਿੱਤਾ ?"

"ਉਸ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹਦਾਇਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮਿਲੀ।"

"ਹੁਣ ਤਾਂ ਮਿਲ ਗਈ।" ਨੇਪੀਅਰ ਰੋਹਬ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ, “ਹੁਣ ਛੇਤੀ-ਛੇਤੀ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ। ਅਸਾਂ ਹਰ ਹਾਲਤ 'ਚ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ 'ਚ ਕਰਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਕੀਰਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵੀ।"

"ਕੀਰਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ?"

"ਉਹ ਵੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਆਦਮੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਖਣ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਸਿੰਘ।"

"ਖਿਮਾ ਕਰਨਾ ਮਿਸਟਰ ਨੇਪੀਅਰ", ਮੈਕਸਵੈਲ ਕੁਝ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ "ਲੱਖਣ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਕੀਰਤ ਸਿੰਘ ਦਾ ਨਾਮ ਇਕੋ ਸਾਹੇ ਲੈਣਾ ਬਹਾਦਰੀ ਅਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦੀ ਤੌਹੀਨ ਕਰਨਾ ਹੈ।"

"ਸਾਡੀ ਹਕੂਮਤ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਲਾਲ ਸਿੰਘ ਵਰਗਿਆਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਕੀਰਤ ਸਿੰਘ ਵਰਗੇ ਬਹਾਦਰ ਜਾਂ ਖ਼ੁਦਦਾਰ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।" ਕਰਨਲ ਨੇਪੀਅਰ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਫੇਰ ਇਕ ਦੋ ਪਲ ਰੁਕਦਿਆਂ ਬੋਲਿਆ :

"ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਸਟਰ ਮੈਕਸਵੈਲ ਕਿ ਇਹ ਉਹੀ ਆਦਮੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਫਰੋਜ਼ਪੁਰ-ਮੁਦਕੀ ਦੀ ਲੜਾਈ 'ਚ ਸਾਡੇ ਜਰਨਲ ਸਰ ਰਾਬਰਟ ਸੈਲਜ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ ।"

"ਲੜਾਈ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਨਾ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥੋਂ ਸਿੱਖ ਫ਼ੌਜ ਦਾ ਕੋਈ ਜਨਰਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ ਝੰਡੇ ਝੁਲਾ ਦੇਣੇ ਸਨ।" ਮੈਕਸਵੈਲ ਉਸ ਵੱਲ ਤਿੱਖੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਤੱਕਦਿਆਂ ਬੋਲਿਆ।

ਕੁਝ ਦੇਰ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਕਸਵੈਲ ਨੇ ਆਖਿਆ :

“ਸ਼ਾਇਦ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਤੁਸਾਂ ਮੁਲਤਾਨ ਦੇ ਸੂਬੇਦਾਰ ਮੂਲ ਰਾਜ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾ ਦੇ ਛਤਰ ਸਿੰਘ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ।"

"ਖੂਬ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਏ ਬਿਨਾਂ ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਪੰਜਾਬ 'ਚ ਪੱਕਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਖ਼ੈਰ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਫੇਰ ਕਦੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਾਂਗੇ । ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਅਤੇ ਕੀਰਤ ਸਿੰਘ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਸੁਣਾ ਦੇਵੋ।"

"ਖਿਮਾ ਕਰਨਾ ਮੇਜਰ ਨੇਪੀਅਰ, ਇਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਹਦਾਇਤ ਦੋ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਨਾ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਮਜਬੂਰ ਹਾਂ। ਇਕ ਤੇ ਇਹ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਮੇਰੇ 'ਤੇ