ਝਰੀਟਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕੀਰਤ ਸਿੰਘ ਇਕ ਰੋਹਬਦਾਰ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ, ਇਕ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਤੁਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਖ 'ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਨੂਰ ਅਤੇ ਤੋਰ 'ਚ ਸਵੈ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ। ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਦਿਆਂ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਜੀਨਤ ਦੇ ਮਨ 'ਚ ਉੱਠਿਆ: ਇਹ ਉਸ ਸ਼ਖ਼ਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ....। ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੋਚਣ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਪਈ। ਫੇਰ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਰੂਪ ਕੌਰ 'ਤੇ ਪਈ ਤਾਂ ਉਸ ਅੰਦਰ ਅਚੇਤਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਸਦ ਦੀ ਇਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ। 'ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਵੀ ਕੁਝ ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੋਵਾਂਗੀ।" ਦੂਜੇ ਹੀ ਪਲ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧੀ ਅਤੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੱਫੀ 'ਚ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ੍ਹ 'ਤੇ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਚੁੰਮਨ ਲੈਂਦਿਆਂ ਬੋਲੀ:

"ਆਓ ਰੂਪ, ਬਹੁਤ ਉਡੀਕ ਕਰਵਾਈ। ਸਾਡਾ ਦਲੇਰ ਸਿੰਘ ਤਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਨਹੀਂ ਥੱਕਦਾ ।" ਫੇਰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਖੜੇ ਦਲੇਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਹੁੰਦਿਆਂ ਬੋਲੀ, "ਜਾ ਹੁਣ ਮਿਲ ਤਾਂ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ।"

ਦਲੇਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਰਤ ਸਿੰਘ ਪ੍ਰਤੀ ਹਸਦ ਦੀ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਭਾਵਨਾ ਮੁੜ ਉਭਰਨ ਲੱਗੀ ਜੋ ਰੂਪ ਦੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਤਕਰੀਬਨ ਲੋਪ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਚ ਉੱਮਰ ਅਤੇ ਅਕਲ ਦੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਵੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਕੇ ਰੂਪ ਕੌਰ ਨੂੰ 'ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ' ਬੁਲਾਈ। ਰੂਪ ਨੇ ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਿਆਂ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ੍ਹ 'ਤੇ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਹੱਥ ਫੇਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ:

"ਇਹ ਤੇ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਜਿਹਾ ਛੋਟਾ ਵੀਰ ਹੈ।"

ਫੇਰ ਸੰਖੇਪ 'ਚ ਸਾਰੀ ਲੜਾਈ ਅਤੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਬਚਾ ਕੇ ਲੈ ਆਉਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦੀ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਖਿਆ :

"ਇਹ ਸਾਡੀ ਖ਼ੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਹੈ ਕਿ ਖ਼ਾਲਸਾ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦੀ ਕੁੰਵਰ ਰੂਪ ਕੌਰ ਸਾਡੇ ਇਸ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫ਼ੌਜ ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਉਤਾਵਲੀ ਹੈ।"

ਰੂਪ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਭਾਵਪੂਰਨ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਕੀਰਤ ਸਿੰਘ ਵਲ ਤੱਕਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸਿਰ ਝੁਕਾਇਆ। ਫੇਰ ਬੋਲੀ, "ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਐਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਇੰਨੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਦੀ.... ।"

"ਇਸ ਬਾਰੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ।" ਫੇਰ ਕੀਰਤ ਸਿੰਘ ਵੱਲ ਤੱਕਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਵੇਲੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਬਹੁਤ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਹੋਵੋਂਗੇ। ਅੱਜ ਅਰਾਮ ਕਰੋ, ਕੱਲ੍ਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰਾਂਗੇ।"

ਜ਼ੀਨਤ ਨੇ ਰੂਪ ਕੌਰ ਦੇ ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਪੂਰਵ ਅਨੁਮਾਨ ਲਾਉਂਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਮਹੱਲ ਦੇ ਇਕ ਕਮਰੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ : ਮਖ਼ਮਲ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ, ਫਰਸ਼ 'ਤੇ ਈਰਾਨੀ ਕਾਲੀਨ, ਬੂਹਿਆਂ ਬਾਰੀਆਂ 'ਤੇ ਮਲਮਲ ਦੇ ਪਰਦੇ ; ਇਕ ਦਾਸੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ। ਦਲੇਰ ਸਿੰਘ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਖੁਸ਼