ਅਤੇ ਰੂਪ ਕੌਰ ਵੀ ਉਸ ਕਿਲ੍ਹੇ ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ ਤਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ 'ਚ ਕਰਨ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਗਈ।
ਫਰੰਗੀ ਫੌਜ ਬੜੇ ਅਰਾਮ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਲਦੀ ਨਹੀਂ। ਜਦ ਸਾਰੀ ਫ਼ੌਜ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਉਨਾਂ ਦੇ ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਦਸਤੇ ਪ੍ਰੇਡ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਤੰਬੂ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਫੌਜ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਤੰਬੂ ਲਾਉਣ 'ਚ ਵਿਅਸਥ ਹੋ ਗਏ। ਖੱਚਰਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀਆਂ-ਵੱਡੀਆਂ ਤੋਪਾਂ ਖਿੱਚ ਕੇ ਅਤੇ ਪਹੀਏ ਨਾਲ ਪਹੀਆ ਲਾ ਕੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅੱਗੇ ਲਿਆ ਖੜੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਫਰੰਗੀ ਸ਼ੁਜਾਹਬਾਦ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ 'ਚ ਬੈਠਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਉੱਚੇ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਸਾਰੀ ਫ਼ੌਜ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਕੀਰਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮੁਲਤਾਨ 'ਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਐਂਡਰਸਨ ਦਾ ਭਰਾ ਮੇਜਰ ਡੈਵਿਡਸਨ ਵੀ ਤੁਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਕੀਰਤ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਲਈ ਬੇਕਰਾਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਲੰਮਾ-ਚੌੜਾ ਅਤੇ ਭਲਵਾਨ ਕਿਸਮ ਦਾ ਨਿਪੁੰਨ ਯੋਧਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਬਾਹੂ ਬਲ 'ਤੇ ਬੜਾ ਮਾਣ ਸੀ। ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਕੀਰਤ ਸਿੰਘ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਬੋਟੀ-ਬੋਟੀ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਫੇਰ ਕਰਨਲ ਨੇਪੀਅਰ ਨੇ ਚਾਰ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਤੋਪਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਪਾਂ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਕ ਥਾਂ ਖਾਲੀ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਪਾਂ ਵੱਲ ਗੌਹ ਨਾਲ ਵੇਖਦਿਆਂ ਸ਼ਾਹ ਬਖ਼ਸ਼ ਨੇ ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਵੱਲ ਤਕਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਨਵੀਆਂ ਤੋਪਾਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਲੰਦਨ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਆਈਆਂ ਹੋਈਆਂ।”
ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਕੀਰਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਵੀ ਤੋਪਾਂ ਵੱਲ ਗੌਹ ਨਾਲ ਤੱਕਿਆ। ਕੀਰਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸ਼ਾਹ ਬਖ਼ਸ਼ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ :
"ਕੀ ਇਹ ਉਹੀ ਨਵੀਆਂ ਤੋਪਾਂ ਹਨ ?"
"ਲੱਗਦਾ ਤੇ ਇਹੀ ਹੈ ਪਰ ਮੈਂ ਕਦੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਪਾਂ ਨੂੰ ਚੱਲਦਿਆਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਸੁਣਿਆ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਤਕ ਮਾਰ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।" ਸ਼ਾਹ ਬਖ਼ਸ਼ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
"ਕੀ ਸਾਡੀਆਂ ਤੋਪਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਪਾਂ 'ਤੇ ਮਾਰ ਕਰਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰਾ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ?"
"ਮੈਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਬੈਠੇ ਤਾਂ ਕਰ ਵੀ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।“
ਕੁਝ ਦੇਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਗਦੀ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਰੁਕ ਗਈ। ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਕੁਝ ਟੁਕੜੇ ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਤੈਰਦੇ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ। ਫੇਰ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸੂਰਜ ਦਾ ਲਾਲ ਰੰਗ ਝਲਕ ਉੱਠਿਆ।
