ਕਮਲਾ (ਲਕ੍ਸ਼੍‍ਮੀ) ਦਾ ਕਾਂਤ (ਪਤਿ) ਵਿਸਨੁ। ੨. ਕਰਤਾਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦਾਸ਼ੀ ਹੈ. "ਕਮਲਾਕੰਤ ਕਰਹਿ ਕੰਤੂਹਲ." (ਮਾਰੂ ਸੋਲਹੇ ਮਃ ੫)