ਸੰ. ਵਲਿਮੁਖ. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਵਲਿ (ਜੁਰ੍ਹੜੀਆਂ) ਸਹਿਤ ਹੈ ਮੁਖ ਜਿਸ ਦਾ, ਬਾਂਦਰ। ੨. ਵਿ- ਜਿਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਪੁਰ ਵਲ ਪਏ ਹੋਣ.