ਸੰ. ਵਿਨੀਤ. ਵਿ- ਵਿਨਯ (ਨੰਮ੍ਰਤਾ) ਵਾਲਾ ਹਲੀਮ "ਬਨਿਕ ਧਨੀ ਕ੍ਰਿਤ ਬਨਜ ਬਿਨੀਤਾ." (ਨਾਪ੍ਰ) ੨. ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਯੁਕ੍ਤ. ਜਿਸ ਨੇ ਸਿਖ੍ਯਾ ਪਾਈ ਹੈ.