ਸੰ. वृद्घा- ਵ੍ਰਿੱਧਿ. ਵਿ- ਬੁੱਢੀ. ਜੋ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵਧੀ ਹੋਈ ਹੈ. "ਪੂਰਨ ਬਿਰਧਾ ਆਸ." (ਗੁਪ੍ਰਸੂ) ਵ੍ਰਿੱਧਾ ਦੀ ਆਸਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ.