ਸੰ. ਵਿ- ਵਸ਼੍ਯ. ਵਿ- ਵਿਸ਼ੇਸ ਕਰਕੇ ਕਾਬੂ. "ਮੋੱਹ ਮਲ ਬਿਵਸਿ ਕੀਓ." (ਸਵੈਯੇ ਮਃ ੪. ਕੇ) ਮੋਹਰੂਪ ਪਹਲਵਾਨ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਲੀਤਾ। ੨. ਬੇ ਵਸ਼ ਲਾਚਾਰ.