ਅ਼. [بِساط] ਬਸਾਤ਼. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਬਿਛਾਉਣਾ. ਫਰਸ਼ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ। ੨. ਉਹ ਕਪੜਾ, ਜਿਸ ਉੱਪਰ ਸਤਰੰਜ ਖੇਡੀਦਾ ਹੈ. "ਸਤਰੰਜ ਬਾਜੀ ਖੇਲ ਬਿਸਾਤ ਬਣਾਇਆ." (ਭਾਗੁ)