ਵਿ- ਬੰਧਾਨ ਵਾਲਾ। ੨. ਬੰਧਿਆ ਹੋਇਆ. ਆਬਾਦ. "ਨਿਹਚਲੁ ਘਰ ਬਾਂਧਿਓ, ਗੁਰਿ ਕੀਓ ਬੰਧਾਨੀ." (ਧਨਾ ਮਃ ੫)