ਮੁਆਫ਼ਿਕ਼
muaafikaa/muāfikā

ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ

ਅ਼. [مُوافِق] ਵਿ- ਵਫ਼ਕ਼ (ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਅਥਵਾ ਤੁੱਲ ਹੋਣ) ਦਾ ਭਾਵ. ਅਨੁਕੂਲ.
ਸਰੋਤ: ਮਹਾਨਕੋਸ਼