ਅ਼. [مُزاحِم] ਮੁਜ਼ਾਹ਼ਿਮ. ਵਿ- ਜ਼ਹ਼ਮ (ਰੁਕਾਵਟ) ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ. ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ. ਵਿਘਨ ਕਰਤਾ. "ਕੌਨ ਮੁਜਾਹਮ ਹੋਵਹਿ ਤੇਰੀ?" (ਗੁਪ੍ਰਸੂ)