ਮੁਤੱਕ਼ੀ
mutakaee/mutakaī

ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ

ਅ਼. [مُتقّی] ਵਿ- ਵਕ਼ੀ (ਪਰਹੇਜ਼) ਕਰਨ ਵਾਲਾ. ਗੁਨਾਹ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵਾਲਾ.
ਸਰੋਤ: ਮਹਾਨਕੋਸ਼