ਮੁਨਕਜੀ
munakajee/munakajī

ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ

ਅ਼. [مُنقضی] ਮੁਨਕ਼ਜੀ. ਵਿ- ਇਨਕ਼ਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ. ਗੁਜਰ ਜਾਣ ਵਾਲਾ. ਵੀਤਿਆ ਹੋਇਆ.
ਸਰੋਤ: ਮਹਾਨਕੋਸ਼