ਮੁਨਾਸਿਬ
munaasiba/munāsiba

ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ

ਅ਼. [مُناسِب] ਵਿ- ਨਿਸਬਤ (ਯੋਗ੍ਯਤਾ) ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ. ਠੀਕ ਯੋਗ੍ਯ.
ਸਰੋਤ: ਮਹਾਨਕੋਸ਼