ਮੁਨਿਫ਼ਕ਼
munifakaa/munifakā

ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ

ਅ਼. [مُنِفق] ਵਿ- ਖਰਚ ਦੇਣ ਵਾਲਾ. ਇਸ ਦਾ ਮੂਲ ਨਫ਼ਕ਼ (ਖਰਚ ਹੋਣਾ) ਹੈ.
ਸਰੋਤ: ਮਹਾਨਕੋਸ਼