ਮੁਹਤਾਜੀ
muhataajee/muhatājī

ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ

ਫ਼ਾ. [مُحتاجی] ਸੰਗ੍ਯਾ- ਹਾਜਤਮੰਦੀ. ਲੋੜ। ੨. ਖ਼ੁਸ਼ਾਮਦ. "ਸਭ ਮੁਹਤਾਜੀ ਕਢੈ ਤੇਰੀ." (ਮਃ ੪. ਵਾਰ ਬਿਹਾ) "ਤਿਨ ਚੂਕੀ ਮੁਹਤਾਜੀ ਲੋਕਨ ਕੀ." (ਭੈਰ ਮਃ ੪)
ਸਰੋਤ: ਮਹਾਨਕੋਸ਼