ਮੁਹੱਕ਼ਿਕ਼
muhakaikaa/muhakaikā

ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ

ਅ਼. [مُحقِّق] ਵਿ- ਹ਼ੱਕ਼ (ਸੱਚਾਈ) ਮਾਲੂਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ. ਅਸਲਿਯਤ ਢੂੰਡਣ ਵਾਲਾ.
ਸਰੋਤ: ਮਹਾਨਕੋਸ਼