ਮੋਕਤਾ
mokataa/mokatā

ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ

ਸੰ. मोक्ता. ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ. ਨਿਰਬੰਧ ਕਰਤਾ.
ਸਰੋਤ: ਮਹਾਨਕੋਸ਼