ਦੇਖੋ, ਸਮੂਹ। ੨. ਅ਼. [سبوُح] ਸਬੂਹ਼. ਕਰਤਾਰ, ਜੋ ਅਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੈ.