ਅ਼. [شریک] ਸ਼ਰੀਕ. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਸ਼ਿਰਕ (ਹਿੱਸਾ) ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ। ੨. ਜੋ ਆਪਣੇ ਤਾਈਂ ਤੁੱਲ ਜਾਣੇ. "ਤਿਸ ਕਾ ਸਰੀਕ ਕੋ ਨਹੀ." (ਵਾਰ ਵਡ ਮਃ ੩) ੩. ਸੰ. ਸ਼੍ਰੀਕ. ਵਿ- ਸ਼ੋਭਾ ਵਾਲਾ। ੪. ਸੁੰਦਰ.