ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਹ ਵਿਚ ਸਮਾਈ
ਬੰਦੇ ਵਿਚ ਵੀ ਹੋਵੇ
ਪਰ ਸਮਰੱਥਾ ਨਿੱਕੀ ਪੈ ਜਾਏ
ਕਿਹੜਾ ਇਹਨੂੰ ਟੋਹਵੇ
ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਤੀਕਰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਏ
ਜੇਕਰ ਮਨਾਂ 'ਚ ਆਏ
ਇਹਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਦਕਾ ਬੰਦਾ
ਰੋਟੀਆਂ ਸੇਕ ਕੇ ਖਾਏ ।
ਜੀਹਦੇ ਵਿਚ ਇਹ ਬਹੁਤੀ ਹੋਵੇ
ਉਹਦਾ ਨਾ ਕੋਈ ਤੋੜ
ਐਵੇਂ ਹੱਥ ਸੜਾ ਨਾ ਬੈਠੀ
ਸੇਕ ਜਿੰਨੀ ਤੈਨੂੰ ਲੋੜ ।
ਅੱਗ ਅੱਗ ਕਰਦੇ ਫਿਰਦੇ ਜਿਹੜੇ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਗਏ
ਜਿਹੜੇ ਇਹਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਚੱਲਣ
ਜੱਗ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਗਏ ।
ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੰਜਮ ਕਰ ਸ਼ੀਰਾਜ਼ਾ
ਲੋੜ ਪੈਣ ਤੇ ਬਲੀਏ
ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਗਵਾ ਕੇ ਐਵੇਂ
ਵਕਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਢਲੀਏ ।
